Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest interpretacja indywidualna Ministra Finansów (Dyrektora Izby Skarbowej w P.; dalej: organ podatkowy) wydana na rzecz A S.A. w L. (dalej: spółka/ strona/ skarżąca) z dnia z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej: uVAT, ustawa VAT).
We wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej, dotyczącym zdarzenia przyszłego, skarżąca podała, że jest czynnym podatnikiem VAT – producentem wyrobów miedzianych opodatkowanych VAT stawkami innymi niż zwolniona, spółka rozlicza podatek za miesięczne okresy rozliczeniowe. Dla potrzeb prowadzonej działalności nabywa materiały miedzionośne (dalej: Towary) z krajów trzecich (import). Cena zakupu Towarów uzależniona jest od:
- - średniomiesięcznych notowań metali na określonym rynku (dla miedzi – LME) z miesiąca określonego w umowie z dostawcą: oznacza to, że cena może być ustalana na bazie notowań z miesiąca dostawy Towarów (M), jak również z miesiąca następnego (np. M+1 lub M+2), jak również
- - zawartości określonych pierwiastków/wilgotności w nabywanych Towarach; parametry te ustalane są w miesiącach następujących po zakupie Towarów i ich dostawie, z uwagi na konieczność ich opróbowania i korzystania z zewnętrznych laboratoriów, w tym laboratoriów rozjemczych w sytuacji sporów między dostawcą a stroną co do zawartości metali w dostarczonych Towarach.
Dostawca na moment dostawy Towarów do strony, fakturuje te dostawy według szacunkowo ustalonych cen (cen prowizorycznych), natomiast w okresie, w którym znane są zmienne elementy ceny dostawca wystawia fakturę na cenę ostateczną, odpowiednio korygując (+/-) uprzednio zafakturowaną cenę prowizoryczną. Wobec stosowanego sposobu rozliczeń z dostawcami, spółka dokonując importu Towarów, na moment ich przywozu do Polski zgłasza te Towary do procedury importowej według cen prowizorycznych od których naliczany jest podatek VAT w imporcie – wykazywany w zgłoszeniu celnym (który podlega odliczeniu). Po ustaleniu ceny ostatecznej i otrzymaniu od dostawcy faktury na cenę ostateczną spółka zgłasza ten fakt do właściwego urzędu celnego (przedstawiając odpowiednie dokumenty – zgłoszenie uzupełniające), który wobec zmiany ceny prowizorycznej importowanych Towarów wydaje decyzję, w której określa wysokość podatku VAT na podstawie ceny ostatecznej.
Przed wydaniem decyzji spółka otrzymuje z urzędu celnego komunikat celny w formie elektronicznej, który określa prawidłową kwotę podatku VAT do zapłaty i termin płatności (komunikat taki spółka otrzymuje w miesiącach poprzedzających wpływ decyzji do spółki). Na podstawie komunikatu spółka wpłaca na rachunek organu celnego kwotę VAT in plus i odlicza tą kwotę w deklaracji za miesiąc otrzymania komunikatu (art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a oraz ust. 10b pkt 1 uVAT). W przypadku gdy komunikat celny zmniejsza kwotę pierwotnego podatku VAT w imporcie, spółka nie otrzymuje zwrotu podatku, jak i nie dokonuje żadnych korekt w deklaracjach VAT, w związku z art. 40 uVAT. W przypadku gdy kwota podatku VAT w wydanej decyzji podlega zwiększeniu (w stosunku do zgłoszenia pierwotnego dokonanego wg ceny prowizorycznej) organ celny nie nalicza spółce odsetek za zwłokę w związku z zapisem art. 37 ust. 1a uVAT – zdanie drugie.
Obecnie strona planuje zastosowanie procedury uproszczonej w imporcie, tj. procedury w miejscu realizowanej poprzez wpis do rejestru (art. 76 ust. 1 lit. c) rozporządzenia rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 302 z 19.10.1992, str. 1, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 4, str. 307 – dalej: WKC)). W celu stosowania tej procedury, spółka uzyskała pozwolenie właściwego organu celnego (dalej: pozwolenie) na stosowanie procedury uproszczonej w miejscu (pozwolenie nie określa przepisu wskazującego, że procedura w miejscu jest procedurą, o której mowa w art. 76 ust. 1 lit. c) WKC).
Pozwolenie określa natomiast warunki stosowania procedury uproszczonej w miejscu (m.in.):
- – terminy dokonywania wpisów do rejestru;
- – termin rozliczeniowy, określony jako miesiąc kalendarzowy;
- – zasady prowadzenia rejestru (w sposób uzgodniony z właściwym naczelnikiem urzędu celnego) oraz
- – obowiązek składania do właściwego organu celnego zgłoszeń celnych uzupełniających za okresy miesięczne (nie później niż 3-ciego dnia po upływie terminu rozliczeniowego). Dane zawarte w zgłoszeniu uzupełniającym i wpisie w rejestrze winny się ze sobą pokrywać. Zmiana danych dotyczących Towarów wpisanych do rejestru może mieć miejsce dopiero po przyjęciu przez organ celny zgłoszenia uzupełniającego odnoszącego się do tego wpisu.
Po dopełnieniu formalności administracyjnych określonych w art. 33a uVAT – wymaganych dla stosowania procedury w miejscu (ust. 1), Spółka pisemnie zawiadomi właściwego naczelnika urzędu celnego oraz naczelnika urzędu skarbowego o zamiarze rozliczania podatku VAT na zasadach procedury uproszczonej (objętej Pozwoleniem) przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego będzie stosować takie rozliczenie.
Podała strona, że przewiduje schemat rozliczeń w podatku VAT, w związku z procedurą uproszczoną w miejscu:
- - zgodnie z wymogami przepisów celnych prowadzony będzie rejestr wszystkich importowanych Towarów objętych procedurą uproszczoną – z podziałem na okresy miesięczne; rejestr będzie wykazywać należny podatek VAT w imporcie za okresy miesięczne;
- - spółka dokonywać będzie zgłoszenia Towarów do procedury importowej poprzez wpis do rejestru (wpis do rejestru dokonywany będzie w datach określonych w Pozwoleniu); gdy nie będzie znana cena ostateczna Towarów, spółka zaewidencjonuje w rejestrze podstawę opodatkowania ustaloną w oparciu o posiadane dokumenty, tj. w oparciu o fakturę dostawcy określającą cenę prowizoryczną (i inne znane jej koszty zwiększające wartość celną na ten moment);
- - nie później niż do trzeciego dnia miesiąca następującego po okresie rozliczeniowym (miesiącu) spółka złoży do urzędu celnego zgłoszenie uzupełniające – dotyczące wpisów dokonanych w rejestrze; po złożeniu tegoż zgłoszenia uzupełniającego Spółka otrzyma z urzędu celnego elektroniczne komunikaty PZC (poświadczenia zgłoszenia celnego). W miesiącu, w którym spółka otrzyma od dostawcy fakturę określającą cenę ostateczną, spółka powiadomi właściwy urząd celny o zmianie ceny, który wyda spółce stosowaną decyzję określającą ostateczną wielkość należności celnych oraz VAT od importu (odpowiednio zwiększając lub zmniejszając wielkości pierwotnie rozliczone przez rejestr); różnica wynikająca z decyzji urzędu (+/-) nie będzie ujmowana w rejestrze prowadzonym według przepisów prawa celnego; różnice dodatnie wynikające z decyzji (zwiększające pierwotnie rozliczony VAT przez rejestr) będą ujmowane w ewidencji – rejestrze VAT prowadzonym według wymogów ustawy VAT (przy zastosowaniu procedury uproszczonej w miejscu spółka nie będzie otrzymywać przed wydaniem ww. decyzji komunikatów celnych o ostatecznej wysokości podatku VAT; zapłata różnicy podatku (+) dokonywana będzie na podstawie decyzji).
W deklaracji podatkowej VAT-7 za dany miesiąc będzie wykazywana:
- - jako VAT należny w imporcie oraz VAT naliczony do odliczenia – łączna kwota podatku wynikająca z rejestru za dany miesiąc;
- - jako VAT naliczony do odliczenia – kwota podatku VAT in plus wynikająca z otrzymanej decyzji urzędu celnego (wpłacona jako VAT należny w imporcie na rachunek właściwego organu celnego).
W terminach określonych w art. 33a ust. 6 uVAT spółka będzie przedkładać organowi celnemu dokumenty potwierdzające rozliczenie kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej (w odniesieniu do podatku rozliczanego poprzez wpis do rejestru).
Spółka przewiduje również, że po wdrożeniu ww. procedury uproszonej w miejscu (i wdrożeniu rozliczania VAT należnego w imporcie poprzez deklarację podatkową VAT-7), mogą wystąpić sytuacje, w których spółka będzie korzystała również z innej procedury zgłoszenia uproszczonego, tj. zgłoszenia niekompletne + zgłoszenia uzupełniające (procedura uproszczona w miejscu nie będzie wówczas stosowana w odniesieniu do takich Towarów). Podatek należny VAT z tytułu importu zostanie wówczas rozliczony poprzez wpłaty do właściwego organu celnego, a w konsekwencji otrzymane dokumenty celne będą stanowić podstawę do odliczenia kwot podatku naliczonego (natomiast poprzez deklarację zostaną rozliczone jedynie te kwoty podatku VAT, które będą ujęte w rejestrze w związku ze stosowaniem procedury w miejscu).
Poinformowała strona, że zakupy Towarów rozliczane według procedury uproszczonej w miejscu w całości będą służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych VAT oraz, że posiada status upoważnionego przedsiębiorcy.
W związku z planowanym wdrożeniem ww. procedury uproszczonej spółka zadała pytanie: Czy w przypadku stosowania przez spółkę procedury uproszczonej w miejscu, polegającej na rozliczeniu podatku VAT od importu w deklaracji podatkowej, spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu importu od zakupu tych Towarów, które zgłoszone zostaną do procedury zgłoszenia uproszczonego (zgłoszenia niekompletne + zgłoszenia uzupełniające)?
Zdaniem strony art. 33a ust. 1 uVAT przewiduje, że podatnik stosujący procedurę uproszczoną wskazaną tym przepisem "może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów". Użycie przez ustawodawcę słowa "może" oznacza, że podatnik ma prawo do wyboru stosowanej procedury, przy czym prawo do rozliczeń VAT w imporcie poprzez deklarację podatkową VAT-7 uzależnione jest od zgłoszenia tego faktu naczelnikowi urzędu celnego oraz naczelnikowi urzędu skarbowego.
Strona stwierdziła, że w okresie, w jakim będzie stosować procedurę uproszczoną w imporcie poprzez rozliczenia VAT z tytułu importu w deklaracji podatkowej, dopuszczalne jest również zgłaszanie Towarów do procedury importowej w sposób tradycyjny – wg procedury uproszczonej nie zgłoszonej do właściwego organu w trybie art. 33a ust. 4 uVAT. Tym samym spółka będzie uprawniona do odliczenia kwot podatku VAT od importu Towarów na podstawie dokumentów celnych (innych niż rejestr), wskazanych w art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a uVAT w odniesieniu do tych Towarów, które zostały objęte procedurą uproszoną inną niż procedura w miejscu.
W powołanej na wstępie interpretacji indywidualnej organ podatkowy uznał stanowisko skarżące za nieprawidłowe.
W uzasadnieniu przywołał organ podatkowy regulacje art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 2 pkt 7, art. 15 ust. 1 i 2, art. 17 ust. 1 pkt, art. 33 ust. 1 i art. 33a ust. 1 uVAT.
Podkreślił organ podatkowy, że podatnik, który wybrał sposób rozliczania podatku z tytułu importu określonych towarów na zasadach wskazanych w art. 33a ust. 1 uVAT ma obowiązek stosowania takiego sposobu rozliczania podatku z tytułu ich importu w całym okresie rozliczeniowym, za który wybrał taki sposób rozliczania podatku. Obowiązek ten dotyczy wszystkich towarów obejmowanych na terytorium kraju procedurą uproszczoną, o której mowa w art. 76 ust. 1 lit. b lub c WKC. Oznacza to, że podatnik decydujący się na rozliczanie podatku VAT w deklaracji podatkowej powinien w jednym czasie dopełnić obowiązku powiadomienia naczelnika urzędu celnego/urzędu skarbowego, na terenie właściwości których stosuje procedurę uproszczoną i złożyć im stosowne dokumenty/oświadczenia.
Dalej stwierdził, że podatnik który zadeklarował (zgłosił pisemnie naczelnikowi urzędu celnego oraz naczelnikowi urzędu skarbowego) stosowanie rozliczania podatku zgodnie z art. 33a ust. 1 uVAT – w sprawie stosowanie procedury uproszczonej w miejscu – nie może dokonać importu towarów objętych pozwoleniem na stosowanie procedury uproszczonej w miejscu wg innej procedury.
Powołał organ podatkowy art. 86 ust. 2 pkt 2 uVAT i wskazał, że dla importu tradycyjnego (art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a uVAT) kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego, natomiast w imporcie towarów z zastosowaniem procedury uproszczonej (art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. b uVAT) kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego, o którym mowa w art. 33a uVAT.
Zdaniem organu oznacza to, że kwotę podatku naliczonego z tytułu importu towarów objętych procedurą uproszczoną w miejscu stanowi – zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy – kwota podatku należnego, a nie kwota podatku naliczonego wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego, o którym mowa w art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a uVAT.
Tym samym skoro spółka zgłosiła określone Towary jako objęte na terytorium kraju procedurą uproszczoną w miejscu, kwotę podatku naliczonego z tytułu ich importu może stanowić tylko kwota podatku należnego – ponieważ Towary objęte są art. 33a uVAT.
Reasumując stwierdził organ podatkowy, że spółka nie będzie uprawniona do odliczenia kwot podatku VAT od importu Towarów na podstawie dokumentów celnych (innych niż rejestr), wskazanych w art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a uVAT w odniesieniu do tych Towarów, które zostaną objęte procedurą zgłoszenia uproszonego inną niż procedura uproszczona w miejscu.
Strona wezwała organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa.
W piśmie stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ podatkowy stwierdził brak podstaw do zmiany ww. interpretacji indywidualnej.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na wskazaną wyżej interpretację indywidualną wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów, zarzucono naruszenie:
- 1) art. 14b § 3 oraz art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749, ze zm.; dalej: O.p.) poprzez wydanie interpretacji w oparciu o stan faktyczny częściowo odmienny, niż przedstawiła spółka we wniosku;
- 2) art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. A) w zw. Z art. 33a ust. 1 uVAT poprzez uznanie, że spółka nie będzie uprawniona do odliczenia kwot podatku VAT od importu towarów na podstawie dokumentów celnych – w odniesieniu do tych towarów, które zostały objęte procedurą zgłoszenia importowego inną, niż procedura uproszczona w miejscu rozliczaną poprzez deklarację podatkową VAT-7 (zgodnie z art. 33a uVAT).
W uzasadnieniu zarzutów strona argumentowała, że organ podatkowy błędnie przyjął, że spółka w odniesieniu do tego samego Towaru stosuje dwie celne procedury importowe. We wniosku wyraźnie wskazano, że jeżeli Towar zostanie objęty procedurą uproszczoną inna niż w miejscu, to procedura importowa uproszczona w miejscu w stosunku do tego Towaru nie będzie stosowana. Zdaniem strony przepisy celne nie zobowiązują do stosowania ściśle określonej procedury importowej w przypadku, gdy w odniesieniu do danego towaru mogą być stosowane alternatywnie dwie różne procedury importowe.
Ponadto nie zgodziła się strona z twierdzeniem organu, że podatnik, który zadeklarował stosowanie rozliczania podatku zgodnie z art. 33a uat. 1 uVAT – w sprawie procedury uproszczonej w miejscu, nie może dokonać importu towarów objętych pozwoleniem na ww. procedurę, wg innej procedury. Zdaniem strony przepisy uVAT takich ograniczeń nie przewidują.
Jako bezprawne oceniła strona stanowisko organu podatkowego, że spółka po wdrożeniu procedury w miejscu nie będzie uprawniona do stosowania innych procedur, a w przypadku ich zastosowania nie będzie uprawniona do odliczania podatku VAT na podstawie otrzymanych dokumentów celnych zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a uVAT.
Powołała się strona na Broszurę Informacyjną "Bezgotówkowe rozliczanie podatku VAT należnego z tytułu importu towarów" (zamieszczoną na stronie internetowej Izby Celnej w Sz.), w której organ celny stwierdza, że możliwe jest równoległe stosowanie procedur uproszczonych zgodnie z art. 33a oraz odpraw w standardowej procedurze, gdzie podatek importowy VAT będzie odprowadzany do organu celnego(str. 22).
W odpowiedzi na skargę organ podatkowy podtrzymał swoją argumentację i wniósł o oddalenie skargi. Wskazał dodatkowo organ, że w treści wniosku, strona importowane materiały miedzionośne nazwała "Towarami" i cały opis zdarzenia oraz pytanie dotyczy tych Towarów, dlatego nie ma wątpliwości, że sprawa (pytanie) dotyczy Towaru, dla którego strona planuje stosowanie procedury uproszczonej w imporcie, o której mowa w art. 33a uVAT.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Zdaniem Sądu organ podatkowy naruszył przepisy postępowania dotyczące wydawania interpretacji indywidualnych.
Zgodnie z art. 14c § 1 O.p. interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym.
Wielokrotnie wskazywano w orzecznictwie sądów administracyjnych, że uzasadnienie interpretacji jest szczególnie istotne i nie może ograniczać się jedynie do zacytowania treści przepisów. Uzasadnienie prawne, o którym mowa w art. 14c § 2 O.p. musi stanowić bowiem rzetelną informację dla wnioskodawcy, dlaczego w jego sprawie ww. przepisy znajdują zastosowanie, a także dlaczego wyrażony przez niego pogląd nie zasługuje na uwzględnienie. Przedstawienie stanowiska organu podatkowego w indywidualnej interpretacji powinno polegać przede wszystkim na jasnej i zrozumiałej odpowiedzi organu na zadane we wniosku pytanie oraz wskazaniu, w jaki sposób należy rozumieć konkretny przepis określający skutki podatkowe dla wnioskodawcy i jak go należy stosować w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym. Uzasadnienie prawne polega natomiast na wytłumaczeniu z jakich przyczyn organ zastosował w danym stanie faktycznym konkretny przepis i dlaczego interpretuje wskazany przepis w sposób odmienny, niż to uczynił wnioskodawca.
Zaskarżona interpretacja takich wymogów nie spełnia
W pierwszej kolejności niezbędne jest jednak odniesienie się do zarzutu strony dotyczącego zmiany przez organ podatkowy opisu zdarzenia i udzielenie odpowiedzi na częściowo odmienny stan, aniżeli przedstawiła strona we wniosku.
W ocenie Sądu, mając na uwadze obszerny i stosunkowo zawiły opis przedstawiony we wniosku przez stronę, zasadnym było dopytanie strony, czy strona będzie dokonywała importu w procedurze uproszczonej innej niż pozwolenie na odprawę w miejscu, Towarów innych niż objęte tym pozwoleniem, czy też w stosunku do Towarów objętych ww. pozwoleniem chce stosować również inną procedurę uproszczoną (zgłoszenie niekompletne art. 76 ust. 1 lit. a WKC). Strona we wniosku nazwała importowane przez siebie towary miedzionośne "Towarami", ale nigdzie nie wskazała wyraźnie, że wszystkie importowane towary miedzionośne objęte zostały pozwoleniem. Opisując, co określa otrzymane przez nią pozwolenie na stosowanie procedury uproszczonej w miejscu nie wskazywała rodzaju towarów objętych pozwoleniem. Dlatego dla pewności organ powinien dopytać stronę.
Niemniej jednak przyjmując stanowisko organu, że strona chce stosować w stosunku do tego samego rodzaju Towarów jednocześnie/równolegle dwie procedury uproszczone, tj. procedurę o jakiej stanowi art. 76 ust. 1 lit. c) WKC - odprawa uproszczona w miejscu, na którą posiada stosowne pozwolenie i procedurę i o jakiej stanowi art. 76 ust. 1 lit. a) WKC – zgłoszenie niekompletne, która pozwolenia nie wymaga, to zdaniem Sądu interpretacja udzielona przez Ministra Finansów jest wadliwa.
Przede wszystkim ostateczna teza wynikająca z interpretacji, a mianowicie, że strona nie będzie miała prawa do odliczenia podatku VAT w imporcie, który został przez nią zapłacony bezpośrednio do urzędu celnego w związku z dokonaniem importu Towarów w procedurze zgłoszenia niekompletnego (kwotę podatku naliczonego stanowi w tym przypadku kwota podatku wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego – art. 86 ust. 2 pkt 2 uVAT), ponieważ posiada pozwolenie (obejmujące takie Towary) na odprawę uproszczoną w miejscu, a w takiej sytuacji kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego (art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. b uVAT) - jest nie do zaakceptowania.
We wniosku podano, że strona posiadająca pozwolenie na odprawę w miejscu, dokona importu Towarów w innej procedurze - zgłoszenia niekompletnego i w związku z zastosowaniem tej procedury podatek VAT należny zostanie rozliczony przez wpłaty do urzędu celnego.
W ocenie Sądu w sprawie niezbędne jest zatem rozróżnienie kilku kwestii - czym innym jest bowiem kwestia korzystania z procedury uproszczonej objętej pozwoleniem – odprawa w miejscu i spełnienie czy też naruszenie warunków do korzystania z tej procedury, czym innym jest możliwość równoległego stosowania różnych procedur uproszczonych, a jeszcze czym innym jest pozbawienie podatnika prawa do odliczenia podatku VAT w imporcie (który został zapłacony do organu celnego).
Wskazać należy, że regułą jest rozliczenie podatku VAT z tytułu importu w zgłoszeniu celnym i zapłata podatku na konto organu celnego. W tzw. standardowej procedurze podatnik najpierw uiszcza podatek VAT z tytułu importu towarów do urzędu celnego, wykazując kwotę podatku należnego w zgłoszeniu celnym, a dopiero później dokonuje odliczenia podatku naliczonego w deklaracji podatkowej. Art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a uVAT stanowi, że kwotę podatku naliczonego w przypadku importu stanowi kwota podatku (należnego) wykazana w dokumentach celnych. Przy standardowej procedurze, neutralność podatku VAT jest odroczona w czasie, w takim zakresie, w jakim towary będące przedmiotem importu będą dopiero wykorzystane następnie do wykonania czynności opodatkowanych (art. 86 ust.1 uVAT). Prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu importu powstanie wówczas w rozliczeniu za okres, w którym – w odniesieniu do importowanych towarów – powstał obowiązek podatkowy.
Z kolei możliwość odstąpienia od zapłaty podatku od towarów i usług na rachunek organu celnego jest wyjątkiem od reguły i stanowi uprzywilejowanie dla importera towarów. Importer musi uzyskać pozwolenie na stosowanie procedury uproszczonej, o jakiej mowa w art. 76 ust. 1 lit. b lub c WKC. Wówczas podatnik zgodnie z art. 33a ust. 1 może rozliczyć należny podatek VAT z tytułu importu, bez konieczności wcześniejszego wpłacenia kwoty tego podatku do urzędu celnego, poprzez rozliczenie tego podatku od razu w deklaracji podatkowej, de facto w momencie dokonywania importu, wykazując podatek VAT z tytułu importu jako naliczony. W tym przypadku neutralność podatkowa VAT realizuje się natychmiastowo, niezwłocznie, pozwalając na bezgotówkowy sposób rozliczenia.
Przy czym, jeżeli importer zamierza skorzystać z tego uprawnienia, to jednocześnie powinien bezwzględnie spełnić wszystkie warunki wskazane w art. 33a ust. 1-6 uVAT. W przeciwnym razie importer ponosi konsekwencje wynikające z art. 33a ust. 7 uVAT (podatnik jest obowiązany do zapłaty organowi celnemu kwoty podatku wraz z odsetkami). Czyli utrata przez podatnika prawa do rozliczenia się według art. 33a ust. 1-5 uVAT, nie oznacza, że podatnik traci prawo do odliczenia podatku, traci jedynie prawo do jego bezgotówkowego rozliczenia.
W ocenie Sądu skoro naruszenie warunków do korzystania z rozliczenia podatku według reżimu z art. 33a uVAT nie powoduje utraty prawa do odliczenia podatku VAT w imporcie, a jedynie zmienia się sposób odliczenia, to nie można zaakceptować stanowiska organu podatkowego, że "spółka nie będzie uprawniona do odliczenia kwot podatku VAT od importu Towarów na podstawie dokumentów celnych wskazanych w art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a) w odniesieniu do tych Towarów, które zostaną objęte procedurą uproszczoną inną niż procedura uproszczona w miejscu" (w sprawie zgłoszenie niekompletne).
Stanowisko organu podatkowego prowadzi do sytuacji, kiedy strona skorzysta z procedury importowej (zgłoszenie niekompletne) i podatek VAT w imporcie zostanie zapłacony do organu celnego (co wynika z opisu zdarzenia), a jednocześnie strona nie będzie miała prawa do jego odliczenia. Taka sytuacja niewątpliwie prowadziłoby do naruszenia zasady neutralności.
Zdaniem Sądu w zaskarżonej interpretacji organ podatkowy nie wyjaśnił zajętego stanowiska. Stwierdza organ, że nie można dokonać importu towarów objętych pozwoleniem na stosowanie procedury w miejscu według innej procedury, ale de facto nie wiadomo dlaczego. Niewiadomo na jakiej podstawie w przypadku, kiedy podatnik dokona importu towarów z zastosowaniem innej procedury niż posiadane pozwolenie (obejmujące te towary) i zapłaci podatek do organu celnego pozbawiony zostaje prawa do odliczenia podatku wynikającego z dokumentów celnych. Ani też niejasne pozostaje, jak w takiej sytuacji (odprawy w innej procedurze) podatnik ma zastosować art. 33a uVAT. Organ twierdzi bowiem, że skoro towary objęte są pozwoleniem na procedurę w miejscu, to kwotę podatku naliczonego może stanowić tylko kwota podatku należnego- ponieważ Towary objęte są art. 33a uVAT. Ale z opisu zdarzenia wynika, że strona w stosunku do Towarów nie zastosuje procedury w miejscu, ale skorzysta z innej procedury, dla której nie przewidziano bezgotówkowego rozliczenia podatku VAT w imporcie i zapłaci podatek.
Przy ponownym rozpatrzeniu wniosku skarżącej, organ interpretujący ma obowiązek uwzględnić dokonaną przez Sąd ocenę w kontekście zdarzenia przedstawionego przez stronę skarżącą we wniosku i zadanego pytania.
Mając na względzie wyrażone powyżej stanowisko, zaskarżona interpretacja podlegała uchyleniu na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł w oparciu o art. 200 p.p.s.a.