Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 29 grudnia 2015 r. Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie oraz braku fiskalnego skargi, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone B. S. w dniu [...] stycznia 2016 r. a A. S. w dniu 4 lutego 2016 r. Jak wynika z akt sprawy skarżący nie uzupełnili braku formalnego skargi. W dniu 9 lutego 2016 r. uiszczono wpis od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego. Wspomniane wymagania zostały określone w art. 46 p.p.s.a., którego § 1 pkt 4 stanowi, że pismo sądowe powinno zawierać podpis strony. Brak tego podpisu stanowi tym samym brak formalny skargi uniemożliwiający nadanie skardze prawidłowego biegu.
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W stosunku do skargi skutkiem nieuzupełnienia w terminie braków formalnych jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało prawidłowo doręczone skarżącej B. S. na adres wskazany w skardze w dniu 7 stycznia 2016 r., a zatem termin do uzupełnienia tego braku formalnego skargi upływał z dniem 14 stycznia 2016 r. Zaś przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia ww. braku skargi zostało doręczona A. S. na adres wskazany w skardze w trybie art. 72 p.p.s.a. w dniu 4 lutego 2016 r.
Zgodnie z art. 72 p.p.s.a., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi. Z akt sprawy wynika, że wezwanie odebrała – B. S. (żona) i dlatego doręczenie wezwania jakie nastąpiło w dniu 4 lutego 2016 r. należy uznać za skuteczne. A zatem termin na uzupełnienie ww. braku w stosunku do A. S. upływał z dniem 11 lutego 2016 r. Pomimo prawidłowo doręczonych wezwań w dniu 7 stycznia 2016 r. B. S. jak i w dniu 4 lutego 2016 r. A. S. i upływu wyznaczonego terminu skarżący nie uzupełnili braku skargi poprzez jej podpisanie, stąd wobec tego skargę, po myśli art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a i § 3 należało odrzucić, o czym orzeczono jak w pkt I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 214 § 2 p.p.s.a., w pkt II sentencji.