Uzasadnienie
Skarżący małżonkowie złożyli w okresie biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Dodać trzeba, iż wniosek ten został zakwalifikowany jako wniosek prawidłowo podpisany przez skarżących mimo, iż podpisy własnoręczne małżonka znajdują się w tekście formularza poza rubryką nr 15 "podpis osoby wnoszącej", zaś podpis małżonki znajduje się zarówno w tekście formularza jak i we wspomnianej rubryce nr 15. Ponadto skarżący złożyli dwa dodatkowe wypełnione i podpisane urzędowe formularze wniosków o przyznanie prawa pomocy w powyższym zakresie.
W uzasadnieniu wniosku skarżący małżonkowie wskazali, że wspólnie zamieszkują i razem prowadzą gospodarstwo domowe, przy czym w gospodarstwie tym pozostaje również ich dorosły bezrobotny syn. Małżonkowie utrzymują się ze świadczeń rentowych. Skarżący otrzymuje świadczenie w kwocie 857,66 zł netto (kwota do wypłaty), a skarżąca w wysokości 998,06 zł netto, co potwierdzili nadesłanymi przekazami pocztowymi. Wspólny ich dochód wynosi zatem 1856,52 zł miesięcznie netto. Nadesłali również dokumenty potwierdzające ich długotrwały zły stan zdrowia, z których wynika, że chorują przewlekle i wymagają systematycznego leczenia, w tym hospitalizacji, a schorzenie skarżącego nie rokuje istotnej poprawy i w związku z tym wymaga on opieki osoby trzeciej, a ponadto posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności. Schorzenie skarżącej także nie rokuje istotnej poprawy, na co wskazuje zaświadczenie o stanie jej zdrowia z dnia 6 sierpnia 2012 r., znajdujące się w aktach administracyjnych, z których wynika również, że skarżący z tytułu niepełnosprawności otrzymuje zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł miesięcznie.
Podali że ponoszą znaczne wydatki związane z ich leczeniem tj. w wysokości od 600 do 1000 zł miesięcznie. W okresie zimowym ogrzewają tylko jeden pokój, ponieważ brakuje im środków finansowych na ogrzewanie i życie, a ponadto nie są w stanie opłać podatku od nieruchomości. Dom mieszkalny i budynek gospodarczy zostały zajęte przez komornika. Dom jest w trakcie licytacji. Z akt administracyjnych wynika nadto, że wobec skarżących prowadzona jest łącznie egzekucja sądowa i administracyjna. Zaległość w 2012 r. w podatku dochodowym za grudzień 2006 r, i styczeń 2012 r. wyniosła 18.703 zł, a w podatku od nieruchomości za okres 2009 – 2012 13.711,16 zł. Z informacji o stanie majątku z dnia 6 sierpnia 2012 r. wynika ponadto, że opłaty związane z utrzymaniem wynoszą: prąd 400 zł, gaz 600 zł, woda i ścieki 140 zł, telefon 150 zł, wyżywienie około 1000 i 1500 zł. Skarżący posiadają również zaległości wobec banku, który stał się współwłaścicielem ich samochodu osobowego.
Z treści przepisu art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. nr 153, poz. 270 ze zm.), wynika, że prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, które na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy może zostać przyznane osobie fizycznej – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
Mając na uwadze, że skarżący małżonkowie otrzymują niskie świadczenia rentowe, które są obciążone zajęciem komorniczym z tytułu zaległości podatkowych i wobec banku oraz ich zły stan zdrowia nie rokujący poprawy i konieczność opieki osoby trzeciej wobec skarżącego przyjąć trzeba, iż wykazali oni, że spełniają przesłanki warunkujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.