Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 22 listopada 2013 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W odpowiedzi na to wezwanie wniosła o przyznanie jej prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 11 grudnia 2013 r. referendarz sądowy wezwał skarżącą do złożenia, w terminie 7 dni, wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu.
W dniu 21 stycznia 2014 r. referendarz pozostawił wniosek skarżącej bez rozpoznania. W treści uzasadnienia wskazał, że przesyłka listowa zawierająca ww. wezwanie została zwrócona. Jako datę skutecznego doręczenia przyjął 30 grudnia 2013 r.
Skarżąca w dniu 24 lutego 2014 r. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu na zarządzenie referendarza sądowego. Do wniosku załączyła sprzeciw oraz formularz PPF. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w dniu 10 marca 2014 r. przywrócił skarżącej termin do wniesienia sprzeciwu.
W formularzu wnioskodawczyni wskazała, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i synem. Ponadto nie posiada jakiegokolwiek majątku, w tym nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Oświadczyła, że mąż uzyskuje rentę rolniczą w kwocie [...] zł, a syn pobiera zasiłek pielęgnacyjny w wysokości [...] zł. Skarżąca natomiast prowadzi działalność gospodarczą.
Ponadto do wniosku strona załączyła kopie różnych dokumentów związanych z jej leczeniem, w tym także orzeczenia, na podstawie których została zwolniona od ponoszenia kosztów związanych z udziałem w sprawach. Przesłała również kopie zawiadomień o zajęciach rachunków bankowych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. Z urzędu wskazać należy, że w sprawach ze skargi T. K. zawisłych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu pod sygn. akt I SA/Wr 1831/13 - I SA/Wr 1834/13, I SA/Wr 2039/13 wyznaczono wpisy sądowe od skarg w łącznej kwocie 1.700 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącej zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: u.p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W formularzu PPF strona wskazała, że w 2013 r. prowadziła działalność gospodarczą. Jednakże w aktach sprawy o sygn. akt I SA/Wr 744/13 znajduje się postanowienie z 25 lutego 2013 r. orzekające o pozbawieniu skarżącej prawa prowadzenia działalności na własny rachunek na okres 3 lat. Z oświadczenia jednoznacznie wynika, że skarżąca nie posiada majątku, który umożliwiałby jej pozyskanie dodatkowych środków finansowych. Rodzina wnioskodawczyni utrzymuje się jedynie z renty i zasiłku pielęgnacyjnego. Oznacza to, że skarżąca i jej rodzina osiągają miesięcznie dochód w wysokości ok. [...] zł.
Do wniosku skarżąca załączyła również dokumenty wskazujące, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ś. prowadzi wobec niej egzekucję na kwotę ponad [...] zł. Należy zaznaczyć, że tutejszy Sąd z urzędu wie o trudnej sytuacji zdrowotnej wnioskodawczyni, a także o licznych postępowaniach egzekucyjnych, które są prowadzone w stosunku do niej.
Zdaniem Sądu, bardzo niskie dochody rodziny skarżącej oraz liczne postępowania egzekucyjne dają podstawę do uznania, że strona nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie Sądu, wnioskodawczyni spełnia wszystkie przesłanki do przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.