Uzasadnienie
W skardze na oznaczone w komparycji postanowienia orzeczenie organu w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości, skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek strony nie mógł zostać uwzględniony, albowiem zaskarżona decyzja podatkowa nie nadaje się do wykonania w drodze egzekucji, a zatem nie istnieje możliwość wstrzymania jej przymusowego wykonania.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) po przekazaniu skargi sądowi administracyjnemu, sąd ten może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. może jednak dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania. Problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, itp. (zob. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, wyd. LexisNexis Warszawa 2005, str. 295). Stąd nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne.
Zauważyć także trzeba, że nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Nie można mówić o wykonaniu rozstrzygnięcia odmownego, ponieważ nie ma ono przedmiotu wykonania, to jest węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu.
Zaskarżone w niniejszej sprawie orzeczenie dotyczy odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej. Nie nakłada więc na stronę skarżącą żadnych obowiązków i nie wywołuje skutków materialnoprawnych. Skoro zaskarżone orzeczenie nie podlega wykonaniu, to żądanie wstrzymania jego wykonania nie mogło zostać uwzględnione.
Z tych względów na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.