Uzasadnienie
zasadnienie
Pismem z dnia 13 stycznia 2021r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł skargę na decyzję Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 grudnia 2020 r. nr 0110-KSI2-1.451.4.2020.10.KF utrzymującą w mocy Wiążącą Informację Stawkową sygn. 0112-KDSL1-1.450.37.2019.4.JB
Pismem procesowym z dnia 19 grudnia 2023 r. pełnomocnik procesowy cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Innymi słowy, cofnięcie skargi przez skarżącego jest, co do zasady wiążące dla sądu administracyjnego. Związanie Sądu wolą skarżącego jest wynikiem przyjętej zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji (zob. wyrok NSA z dnia 8 października 2007 r., I OSK 3/07, CBOSA).
W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu nie zachodziły okoliczności wymienione w art. 60 p.p.s.a., które stanowią przeszkodę skutecznego cofnięcia skargi, zaś oświadczenie strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi – w świetle materiału aktowego niniejszej sprawy – nie nasuwa żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. Wobec tego Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, Sąd zobligowany był umorzyć postępowanie w sprawie, co orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.