Uzasadnienie
A. Sp. z o.o. z/s we W. (dalej jako Spółka) wniosła skargę na decyzję Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z [...] grudnia 2020 r. nr [...] (dalej jako DKIS) utrzymującą w mocy decyzję DKIS wydaną w I instancji z [...] czerwca 2020 r. o nr [...] w przedmiocie wiążącej informacji stawkowej. W przedmiotowej sprawie DKIS określił, że towar spożywczy "Frappuccino Caramel" – Zimny napój (mrożony) o smaku karmelowym na bazie mleka i lodu (dalej jako Produkt), klasyfikowany jest do grupowania PKWiU 56 i ma zastosowanie stawka podatku od towarów i usług w wysokości 8% na podstawie art. 41 ust. 12f w związku z art. 41 ust. 2 i art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 106 ze zm.) – dalej jako: uVAT.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zaskarżono decyzję DKIS z 9 grudnia 2020 r. (wydaną w drugiej instancji) i podniesiono zarzuty o naruszeniu:
- – art. 41 ust. 12f pkt 1 w związku z:
- a) art. 41 ust. 2a uVAT i poz. 17 pkt 1 Załącznika nr 10 do uVAT,
- b) art. 98 ust. 1 i 2 dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. z 2006 r. Nr L 347, s. 1 i n. ze zm.) – dalej jako Dyrektywa,
- c) pkt 4 i 7 preambuły do Dyrektywy przez błędną wykładnię prowadzącą do wniosku, iż dostawa Produktu w sposób opisany we wniosku o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej podlega opodatkowaniu 8% stawką podatku VAT podczas, gdy powinna ona podlegać opodatkowaniu w sposób analogiczny do innych dostaw towarów wymienionych w Załączniku nr 10 uVAT, tj. stawką VAT 5%;
- – art. 123 §1 oraz art. 190 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) – dalej jako: o.p., poprzez brak wyrażenia zgody na osobisty udział przedstawicieli Spółki w przeprowadzanym w dniu 29.09.2020 r. dowodzie z oględzin Produktu.
Spółka wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy, zasądzenie kosztów postępowania na rzecz Spółki oraz o rozpoznanie skargi na rozprawie. W odpowiedzi na skargę DKIS wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji. Strony postępowania sądowoadministracyjnego składały w sprawie pisma procesowe z argumentacją mającą umocnić prezentowane stanowiska.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329) – dalej jako: p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność (zagadnienie wstępne) innego toczącego się postępowania (administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej). Zagadnienie wstępne występuje w sytuacji, w której uprzednie jego rozstrzygniecie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w tym postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii (zagadnienia). Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) należy, więc rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i które ma bezpośredni wpływ na jego wynik (zob. np. wyrok NSA z 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I FSK 845/05).
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 28 stycznia 2022 r. o sygn. akt I SA/Wr 208/21 skierował pytanie prejudycjalne do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej o następującej treści:
"1. Czy art. 2 ust. 1 lit. a) i c); art. 14 ust. 1 i art. 24 ust. 1, art. 98 ust. 1 – 3 dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28.11.2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE z dnia 11.12.2006 r. nr L 347, s. 1; dalej: dyrektywa 112) w związku z art. 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15.03.2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (wersja przekształcona; Dz. Urz. UE z 23.03.2011 r. Nr L 7, s.
1) w związku z pktem 1 i 12a Załącznika Nr III do tej dyrektywy oraz motywami 4 i 7 dyrektywy 112, jak też zasada lojalnej współpracy, zasada neutralności podatkowej, zasada legalizmu podatkowego oraz zasada pewności prawa stoją na przeszkodzie przepisom krajowym takim jak zastosowane w niniejszej sprawie, które przewidują obniżoną stawkę VAT 5% dla towarów spożywczych m.in. napojów zawierających mleko odwołując się do kodu nomenklatury scalonej CN 2202, wykluczając z tej stawki towary spożywcze m.in. napoje zawierające mleko zaklasyfikowane do usług związanych z wyżywieniem w oparciu o polską klasyfikację statystyczną (PKWiU 56) i stosując wobec takich towarów (ich dostaw lub usług) obniżoną stawkę VAT 8%, w sytuacji gdy przeciętny konsument dokonując nabycia tych towarów czy też usług traktuje te dostawy (usługi) jako zaspokajające tą samą jego potrzebę?
2. Czy praktyka administracyjna powodująca zastosowanie dwóch różnych, obniżonych stawek VAT wobec towarów mających te same obiektywne cechy i właściwości w zależności od wystąpienia usług przygotowania i podania takiego towaru, różnicująca tym samym takie towary pod względem podmiotowym, a nie przedmiotowym jest zgodna z zasadą neutralności podatkowej i zasadą pewności prawa?"
Biorąc pod uwagę przedmiot niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej oraz zarzuty skargi - na tle przytoczonego wyżej pytania prejudycjalnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał, że orzeczenie TSUE dotyczące przytoczonego pytania będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Zachodzi, zatem przesłanka do zawieszenia postępowania. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.