Uzasadnienie
R. U. (dalej: Skarżący), reprezentowany przez adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu. W skardze wniesiono m.in. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 21 lipca 2020 r. sygn. akt I SA/Wr 211/20, I SPP/Wr 52/20 starszy referendarz sądowy odmówił przyznanie wnioskowanego przez Skarżącego prawa pomocy. Postanowienie to nie zostało zaskarżone.
Wobec powyższego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 28 września 2020 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500,00 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis ww. zarządzenia doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 13 października 2020 r.
Z akt sprawy wynika, że kwota wpisu nie została uiszczona (informacja z Oddziału Finansowego Sądu – k. 21 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Pismem takim jest między innymi skarga.
Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie, w wyniku uprawomocnienia się postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 21 lipca 2020 r. o odmowie przyznania prawa pomocy, wezwano pełnomocnika Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz pouczono o skutkach niezastosowania się do tego wezwania. Jako, że wezwanie to (odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 28 września 2020 r.) doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 13 października 2020 r., termin do uiszczenia kwoty wpisu mijał w dniu 20 października 2020 r. (wtorek). Z informacji otrzymanej z Oddziału Finansowego Sądu (k. 21 akt sądowych) wynika jednak, że skarga nie została opłacona.
W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., zobligowany był do odrzucenia skargi, o czym postanowił jak w sentencji.