Uzasadnienie
Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 28 grudnia 2011 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Krajowej Izby Doradców Podatkowych, na pełnomocnika J. M.została wyznaczona dor. pod. B. M., która zastępowała skarżącego przed tutejszym Sądem. Wyrokiem z dnia 28 lutego 2013 r. WSA we Wrocławiu oddalił skargę i zasądził wynagrodzenie dla pełnomocnika z urzędu na podstawie złożonego w tym zakresie wniosku. Pełnomocnik następnie sporządziła i wniosła skargę kasacyjną, wnosząc jednocześnie o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 4 czerwca 2014 r. uchylił ww. wyrok w całości (w tym w zakresie wynagrodzenia dla pełnomocnika) i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. Zgodnie z protokołem rozprawy przed Sądem kasacyjnym, pełnomocnik skarżącego, prawidłowo zawiadomiona, nie stawiła się.
Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, ze zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153), kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w pierwszej instancji, w sprawach w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, określoną stawkę minimalną zależną od wartości przedmiotu zaskarżenia (pkt 1), w pozostałych sprawach 240 zł.
W niniejszej sprawie, w której wartość przedmiotu sporu wynosiła 40.936 zł, stawkę minimalną wyznacza § 3 ust. 1 pkt 1 lit. e/, to jest 2.400 zł.
Z kolei na podstawie § 3 ust. 2 pkt 2 powołanego rozporządzenia, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej doradcy podatkowemu, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50 % stawki minimalnej, określonej w § 3 ust. 1 powyższego rozporządzenia, jednak nie mniej niż 120 zł. Co za tym idzie, za dokonanie tej czynności w niniejszej sprawie pełnomocnikowi przysługuje wynagrodzenie w kwocie 1.200 zł.
Wobec powyższego, wnioskującej pełnomocnik z urzędu, za zastępowanie strony przed Sądem I instancji oraz za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, należało przyznać wynagrodzenie w łącznej wysokości 3.600 zł, które podlega podwyższeniu o kwotę 828 zł stanowiącą wartość podatku od towarów i usług według stawki 23% (§ 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia).
Końcowo zaznaczyć należy, iż na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Sąd wypłacił już wnioskodawczyni część wskazanego wyżej wynagrodzenia (za udzieloną pomoc prawną w postępowaniu w pierwszej instancji) – 2.952 zł. Tym samym do wypłaty pozostaje 1.476 zł, to jest za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej – na kwotę tę składa się wynagrodzenie o wartości 1.200 zł podwyższone o VAT (276 zł).
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.