Uzasadnienie
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący W. S. zaskarżonej decyzji Izby Skarbowej w O. z dnia [...], nr [...], którą uchylono w całości decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 1998 r. i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji zarzucił, iż materiał dowodowy zebrany w sprawie był na tyle wystarczający i kompletny, by na jego podstawie Izba Skarbowa mogła wydać decyzje merytoryczną, a nie kasacyjną.
Pismem z dnia 2 czerwca 2004 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę na w/w decyzję organu odwoławczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę.
Cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, gdyby zmierzało ono do obejścia prawa lub powodowało utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W rozpatrywanym przypadku brak jest podstaw do uznania, iż w sprawie pojawiły się takie okoliczności faktyczne lub prawne – które w myśl wyżej przytoczonego przepisu – mogłyby być uznane za negatywne przesłanki skutecznego cofnięcia skargi przez stronę.
Z przytoczonych zatem powodów, Wojewódzki Sad Administracyjny działając w oparciu art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o umorzeniu postępowania.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 46 § 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sadzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.) w związku z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. nr 153, poz. 1271).