Uzasadnienie
S. D., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, w dniu 31 października 2018 r. wniósł skargę na wskazane w sentencji postanowienie, które zostało skutecznie doręczone w dniu 3 września 2018 r. (we formie elektronicznej e-PUAP).
Powyższa skarga, zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Wr 1182/18, została odrzucona postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 7 stycznia 2019 r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), to jest z uwagi uchybienie terminowi do jej wniesienia i nadto niepodpisanie skargi przez pełnomocnika w wyznaczonym terminie 7 dni.
Postanowienie to stało się prawomocne z dniem 31 stycznia 2019 r.
Następnie, przesyłką nadaną 23 stycznia 2019 r., przedłożona została kopia tej samej skargi.
O powyższym została poinformowana wskazana w skardze pełnomocnik skarżącego. Jednocześnie wezwana została do przedłożenia dokumentu pełnomocnictwa w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Pismo z wezwaniem doręczono 28 marca 2019 r. Przesyłka z uwierzytelnioną kopią pełnomocnictwa nadano w placówce pocztowej 5 kwietnia 2019 r.
Co do powyższej skargi nie złożono wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Mając na uwadze powyższe, przedmiotowa skarga, wniesiona 23 stycznia 2019r., podlega odrzuceniu z tych samych przyczyn, co poprzednia.
Przede wszystkim w pierwszej kolejności badaniu podlega terminowość wniesienia tego środka zaskarżenia.
Na podstawie art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.
Postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. zostało doręczone skutecznie skarżącemu w dniu 3 września 2018 r. Mając zatem na uwadze powyższą regulację, termin do wniesienia skargi na ten akt upływał z dniem 3 października 2018 r. (środa). W rezultacie przedmiotową skargę, która została złożona 23 stycznia 2019 r., a więc po ponad 3 miesiącach, Sąd obowiązany był uznać za spóźnioną.
Ponadto na wezwanie do złożenia dokumentu pełnomocnictwa w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, pełnomocnik nadała przesyłkę z tym dokumentem 5 kwietnia 2019 r. Wezwanie natomiast zostało jej doręczone 28 marca 2019 r, zatem 7-dniowy termin upływał dzień wcześniej, 4 kwietnia 2019 r.
Mając zatem na uwadze powyższe powołać należy przepisy art. 58 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Z tych też względów, w oparciu o powołane przepisy, Sąd postanowił jak w sentencji.