Uzasadnienie
Strona skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata uzasadniając, że jest w bardzo trudnej sytuacji finansowej. W 2010 r. mieszkanie komunalne, które zajmuje, dotknęły dwa pożary i straciła cały swój majątek. Następnie przez kilka lat nie miała pracy i popadła w nędzę. Ma silną cukrzycę, która atakuje wzrok i słuch, jednak nie zawsze stać ją na wykupienie lekarstw.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni podała, że prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, nie posiada jakiegokolwiek majątku, w tym nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. jej jedynym dochodem jest renta rodzinna w wysokości 1.367,76 zł. Podana kwota jest już po potrąceniu 25% na rzecz komornika.
Do akt sprawy skarżąca przedłożyła kopię postanowienia z dnia 4 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 347/14, którym przyznano jej prawo pomocy w zakresie całkowitym.
Powyższe dane uzasadniają żądanie wniosku.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu, czyli w zakresie całkowitym, osobie fizycznej należy przyznać, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W ocenie referendarza sądowego, skarżąca spełnia warunki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, wynikające z przytoczonej wyżej regulacji. Mając na uwadze fakt, na który strona się powołała – przyznanie prawa pomocy w całości w sprawie I SA/Wr 347/14 – zauważyć trzeba, iż aktualna jej sytuacja nie odbiega od tej, która stała się podstawą wydania tego rozstrzygnięcia. Tym samym też wypada powtórzyć jego uzasadnienie.
Mianowicie dochód skarżącej, która – co także istotne – mieszka sama, przy uwzględnieniu stałych wydatków na utrzymanie mieszkania, ledwie starcza na własne utrzymanie i nie daje szans na poczynienie jakichkolwiek oszczędności. Strona też nie dysponuje majątkiem, z którego mogłaby pozyskać dodatkowe środki.
W tym stanie rzeczy stwierdzić należało, że skarżąca w niniejszej sprawie nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, w tym wynagrodzenia dla profesjonalnego pełnomocnika.
Wyjaśnienia wymaga, iż strona na urzędowym formularzu wniosku jako zakres żądania co do ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika wskazała radcę prawnego i adwokata. W skardze natomiast wyraźnie określiła swój wniosek żądając ustanowienia adwokata.
Wobec tego postanowiono jak w sentencji, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.