Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2016 r., przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika A. C. został wyznaczony adw. M. P., który zastępował skarżącego przed tutejszym Sądem.
W piśmie procesowym z dnia 18 października 2016 r., w którym zostało poparte stanowisko skarżącego, pełnomocnik zawarł wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wskazując, że koszty te nie zostały zapłacone w żadnej części.
Wyrok w niniejszej sprawie zapadł w trybie uproszczonym w dniu 2 grudnia 2016r.
Wobec powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W pierwszej kolejności powołać trzeba przepisy przejściowe i końcowe rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). Na podstawie § 23 rozporządzenie to weszło w życie z dniem 5 listopada 2016 r., przy czym zgodnie z § 22, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
W niniejszej sprawie postępowanie w pierwszej instancji wszczęte zostało jeszcze pod rządami poprzednio obowiązującego rozporządzenia. W związku tym stawkę wynagrodzenia za zastępowanie strony skarżącej przed tutejszym Sądem określają dotychczasowe przepisy.
Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji:
- a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę maksymalną obliczoną na podstawie § 8,
- b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 1200 zł,
- c) w innej sprawie - 480 zł.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia było postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia. W związku z tym w sprawie opłatę maksymalną za udzieloną pomoc prawną określa § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c/ rozporządzenia i wynosi ona 480 zł.
Co za tym idzie, działającemu w niniejszej sprawie pełnomocnikowi z urzędu przyznać należało wynagrodzenie w powyższej kwocie, która podlega podwyższeniu o kwotę 110,40 zł, stanowiącą wartość podatku od towarów i usług według stawki 23% - na podstawie § 4 ust. 3 rozporządzenia.
Wobec tego postanowiono jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów rozporządzenia oraz art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej.