Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Postanowieniem z dnia 12.12.2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę D.M.G. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 lutego 2006r. sygn. akt I SA/Wr 596/03. Opis powyższego postanowienia z uzasadnieniem został doręczony ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącej w dniu 13.01.2014r. W dniu 20.01.2014 r. pełnomocnik strony skarżącej nadał w urzędzie pocztowym pismo procesowe, w którym wskazał brak podstaw do zaskarżenia powyższego postanowienia.
Z kolei skarżąca również w dniu 20.01.2014r. nadała w urzędzie pocztowym pismo procesowe nazwane zażaleniem jednocześnie wskazując, że dotyczy ono postanowienia tut. Sądu z dnia 12.12.2014r. odrzucającego skargę o wznowienie postępowania złożoną w tej sprawie. Skarżąca wniosła o uchylenie przedmiotowego postanowienia i o rozstrzygnięcie sprawy zgodnie z jej stanowiskiem przedstawionym w skardze. Pismo zostało sporządzone i podpisane przez skarżącą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.),od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie z art. 175 § 1 skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 3 p.p.s.a.).
Z kolei, w myśl § 3 powołanego art. 175 p.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona przez: doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej. Na podstawie art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wymóg wynikający z treści powołanego art. 175 p.p.s.a., zwany dalej w skrócie przymusem adwokackim, ma na celu zapewnienie skardze kasacyjnej odpowiedniego poziomu merytorycznego i formalnego. Od adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego czy też rzecznika patentowego można bowiem oczekiwać znajomości przepisów procedury obowiązującej w postępowaniu sądowym (por. uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia12 października 2004 r., sygn. akt GSK 750/04, LEX nr 183160).
Przymus adwokacki związany jest z wysokimi wymaganiami formalnymi stawianymi skardze kasacyjnej, których niezachowanie grozi jej odrzuceniem bez merytorycznego rozpoznania. Fachowy pełnomocnik powinien uchronić stronę przed takim niebezpieczeństwem. Odnosząc powyższą regulację do rozpoznawanego stanu faktycznego, stwierdzić trzeba, że skarżąca nie jest którąkolwiek z osób wymienionych w treści art. 175 p.p.s.a. dlatego wniesione w ustawowym terminie ale sporządzone przez nią osobiście pismo nazwane zażaleniem, będące w istocie skargą kasacyjną, należy uznać za niedopuszczalne. Taką skargę zaś, stosownie do art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca. W związku z powyższym, działając na podstawie przywołanego przepisu, Sąd orzekł jak w sentencji.