Uzasadnienie
W sprawie, postanowieniem z 22 lutego 2016 r. sygn. akt I SA/Wr 2247/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę A sp. z o.o. we W. na opisaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z [...], z uwagi na brak organu uprawnionego do reprezentacji skarżącej spółki w chwili wniesienia skargi.
Odpis postanowienia wraz z jego uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 25 marca 2016 r. w trybie prawnej fikcji doręczenia.
Pismem z 10 kwietnia 2016 r., uzupełnionym pismem z 12 kwietnia 2016 r., pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia Sądu z 22 lutego 2016 r., gdyż – jak wskazał – przy doręczeniu odpisu rzeczonego postanowienia, pominięto ustanowionego w sprawie pełnomocnika, co oznacza, że skarżąca nie ponosi winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wraz z ww. wnioskiem złożono skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie zaś z art. 87 § 2 p.p.s.a., w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przy czym, w myśl art. 86 § 2 p.p.s.a., przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Z kolei, na mocy postanowień art. 88 p.p.s.a. zd. pierwsze, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Zestawiając przytoczone regulacje prawne stwierdzić należy, że ocena okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, a więc merytoryczna ocena wniosku, musi być poprzedzona zbadaniem, czy nie występują przesłanki wymienione w art. 88 p.p.s.a. Wystąpienie którejkolwiek z nich prowadzi bowiem do odrzucenia wniosku.
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd stwierdza, że wystąpiła przesłanka obligująca Sąd do odrzucenia wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Jak bowiem wynika z akt sprawy, odpis zaskarżonego postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 25 marca 2016 r. w trybie prawnej fikcji doręczenia (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej, stosownie do art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a., upływał w dniu 25 kwietnia 2016 r. Skarga kasacyjna została natomiast wniesiona w dniu 12 kwietnia 2016 r., a więc w terminie. W konsekwencji uznać należało, że uchybienie terminowi, nie spowodowało dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 88 zdanie pierwsze p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.