Uzasadnienie
Skarżąca spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na "czynność materialno-techniczną" Naczelnika D. Urzędu Skarbowego we W. (dalej w skrócie: Naczelnik DUS) z dnia 16 czerwca 2014 r. polegającą na odmowie zwrotu części różnicy podatku od towarów i usług od dostaw wewnątrzwspólnotowych dokonanych przez skarżącą w okresie od października 2013 r. do marca 2014 r., wnosząc o stwierdzenie bezskuteczności czynności. Strona zarzuciła Naczelnikowi DUS naruszenie: art. 121, art. 122 i art. 124 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm. – dalej: O.p.) a także art. 87 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm. – dalej: ustawa VAT).
W odpowiedzi na skargę Naczelnik DUS wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. oraz bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów i czynności jest wyczerpujące (katalog zamknięty), co oznacza, że skarga wniesiona w jakichkolwiek innych przypadkach niż określone powyżej, nie podlega właściwości (kognicji) sądów administracyjnych i zostanie odrzucona w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Zgodnie natomiast z poglądem ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych, skarga do sądu administracyjnego przysługuje na akt lub czynność, gdy jest on podjęty w indywidualnej sprawie, skierowany do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określony w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2004 r. sygn. akt OSK 247/04; dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest pismo Naczelnika DUS z dnia 16 czerwca 2014 r. wyjaśniające stronie przyczyny odmowy zwrotu części różnicy podatku od towarów i usług od dostaw wewnątrzwspólnotowych dokonanych przez skarżącą w okresie od października 2013 r. do marca 2014 r. Należało zatem ustalić, czy rozpoznanie skargi na to pismo podlega właściwości sądów administracyjnych.
W ocenie Sądu, uznać należy, że ww. pismo Naczelnika DUS nie stanowi czynności materialno-technicznej w rozumieniu przepisu 3 § 2 p.p.s.a., jak mylnie twierdzi skarżąca, a jest jedynie odpowiedzią organu na wniosek strony z dnia 26 maja 2014 r. o zwrot części różnicy podatku od towarów i usług i ma charakter informacyjny, wyjaśniający. O charakterze przedmiotowego pisma przesądza jego treść, z której wynika, że w sprawie toczy się postępowanie kontrolne za okres od października 2013 r. do marca 2014 r. obejmujące swoim zakresem również transakcje dotyczące towarów wymienionych przez spółkę w załączonym do wniosku zestawieniu i fakturach oraz że na wcześniejszych etapach obrotu tymi towarami występują podmioty, na rzecz których spółka dokonywała wewnątrzwspólnotowego nabycia, a które podejrzane są o udział w oszustwach podatkowych. Zdaniem Sądu, taki charakter pisma Naczelnika DUS przesądza o uznaniu go za pismo informacyjne w sprawie, co wyklucza możliwość złożenia na nie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Skarga na pismo informacyjne organu podatkowego wyjaśniające przyczyny odmowy zwrotu części różnicy podatku od towarów i usług nie podlega kognicji sądów administracyjnych, bowiem pismo takie nie jest aktem, ani czynnością wymienioną w art. 3 § 2 p.p.s.a., nie jest również żadną z form działania administracji publicznej, określoną w art. 3 § 2 p.p.s.a. W szczególności przedmiotowe pismo nie jest aktem administracyjnym, który ma co do istoty charakter władczy i określa sytuację prawną indywidualnie oznaczonego adresata (jego prawa i obowiązki) w indywidualnej sprawie, nie jest też czynnością materialno-techniczną dotyczącą stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, gdyż nie wywołuje bezpośrednio określonych skutków prawnych. Możliwość poddania zaskarżonego pisma organu podatkowego kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne nie wynika także z żadnego przepisu szczególnego w rozumieniu art. 3 § 3 p.p.s.a. – w szczególności z przepisów O.p. czy ustawy VAT.
Na marginesie jedynie należy wskazać, że przedmiotem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego mogą być postanowienia Naczelnika DUS w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za kwestionowany przez skarżącą okres. Wniesienie skargi do sądu poprzedza wówczas wezwanie organu podatkowego do usunięcia naruszenia prawa.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd postanowił o odrzuceniu skargi. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.