Uzasadnienie
Przedmiotem skargi "A." sp. z o.o. we W. (zwanego dalej stroną skarżącą) jest wskazana w sentencji decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W., utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika D. Urzędu Skarbowego we W. wydaną w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie 212 006,00 zł oraz zwrotu odsetek w kwocie 51 904,00 zł z tytułu podwyższenia kapitału zakładowego na podstawie uchwały Nr [...] Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki z dnia 24 maja 2004 r.
We wniosku o stwierdzenie nadpłaty wskazano, że zapłata podatku z tytułu podwyższenia kapitału zakładowego była niezgodna z przepisami prawa wspólnotowego tj. Dyrektywy Rady nr 69/335/EWG z dnia 17 lipca 1969r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz. Urz. WE L Nr 249, s. 25, w brzmieniu obowiązującym w 2007r.) – dalej "Dyrektywa 69/335". Przepis ten przewiduje zwolnienie z podatku kapitałowego dla czynności podwyższenia kapitału zakładowego spółki kapitałowej, jeżeli spółka kapitałowa przeniesie wszystkie swoje aktywa i pasywa lub jedną bądź więcej gałęzi swojej działalności do jednej lub więcej spółek kapitałowych.
Naczelnik D. Urzędu Skarbowego we Wrocławiu decyzją z dnia 23 lutego 2010 r. Nr [...] odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych. Decyzja ta została uchylona decyzją Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 31 maja 2010 r. Nr [...], zaś sprawę przekazano do ponownego rozpoznania organowi podatkowemu pierwszej instancji.
Organ podatkowy pierwszej instancji, rozpoznając ponownie sprawę, stwierdził, że zaplata podatku od czynności cywilnoprawnych w związku z podjęciem uchwały o podwyższeniu kapitału zakładowego była zgodna z przepisami dyrektywy 69/355/EWG. W decyzji wskazał, że art. 7 ust. 1 dyrektywy 69/335/EWG w brzmieniu obowiązującym w 2004 r. nakładał na Polskę obowiązek zwolnienia od podatku kapitałowego czynności, które w dniu 1 lipca 1984 r. były zwolnione z opodatkowania lub opodatkowane według stawki 0,50% lub niższej. Jednakże Naczelnik D. Urzędu Skarbowego we W. zauważył, że na dzień 1 lipca 1984 r. w Polsce obowiązywały przepisy ustawy o opłacie skarbowej oraz przepisy rozporządzenia w sprawie opłaty skarbowej, zgodnie z którymi wysokość opłaty skarbowej od umowy spółki wynosiła odpowiednio 10% i 5%.
Zatem uznano, że stawki opłaty skarbowej obowiązujące w dniu 1 lipca 1984 r. były wyższe niż wskazane w dyrektywie 69/355/EWG. W związku z tym określony w dyrektywie 69/355/EWG obowiązek zwolnienia z podatku kapitałowego czynności podwyższenia kapitału zakładowego nie miał zastosowania w stosunku do Polski.
Omawiana decyzja została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej we W. wskazaną w osnowie niniejszego postanowienia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję organu odwoławczego strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 2, art. 9 art. 90 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. oraz art. 7 ust. 1 Dyrektywy Rady 69/335/EWG z dnia 17 lipca 1969 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału w związku z art. 41 pkt 8 Konstytucji Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej z dnia 22 lipca 1952 r. i w związku z art. 1 ust. 1 pkt 3 lit. d i art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1975 r. o opłacie skarbowej oraz w związku z § 54 ust. 1 i ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 maja 1983 r. w sprawie opłaty skarbowej. Drugi z zarzutów obejmował naruszenie art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej.
Autor skargi wniósł o uchylenie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 dalej "p.p.s.a"), zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika D. Urzędu Skarbowego we W. na podstawie art. 135 p.p.s.a.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne podlega zawieszeniu z urzędu.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a, Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Sytuacja, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania zachodzi, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Sąd doszedł do przekonania, że postępowanie w rozpoznawanej sprawie należy zawiesić z uwagi na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 kwietnia 2012 r., w sprawie sygn. akt II FSK 1806/11, którym Sąd przedstawił do rozpoznania składowi siedmiu sędziów tego Sądu następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości:" czy podwyższenie kapitału zakładowego spółki kapitałowej dokonywane na skutek wniesienia wkładu niepieniężnego, która to czynność korzystała ze zwolnienia w podatku od towarów i usług, korzystało z wyłączenia z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 cytowanej ustawy.
Treść ww. postanowienia NSA, wskazuje, że rozstrzygnięcie będącego jego przedmiotem zagadnienia prawnego, budzącego poważne wątpliwości, będzie miało kluczowe znaczenie dla rozpoznawanej sprawy, której istota sporu dotyczy kwestii zawartej w pytaniu prawnym, co czyni, zasadne zawieszenie postępowania sądowego z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.