Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 grudnia 2017 r. nadanym w placówce pocztowej w dniu 22 stycznia 2018 r. A (dalej jako: Skarżąca), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2016 r.
Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącej w dniu 15 grudnia 2017 r. Pismem z dnia 27 marca 2018 r. Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Tutejszy Sąd postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2018 r. sygn. akt I SA/Wr 228/18 odmówił Skarżącej przywrócenia terminu. Od ww. postanowienia nie złożono zażalenia.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wnosząc o odrzucenie skargi lub ewentualnie o jej oddalenie, podkreśliło, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu z powodu niezachowania ustawowego terminu do jej wniesienia.
W świetle art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Jak wynika z akt administracyjnych zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 15 grudnia 2017 r. W tej sytuacji 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 15 stycznia 2018 r. Skarżąca nadała skargę w placówce pocztowej w dniu 22 stycznia 2018 r. (koperta – k. 4 akt sądowych), a zatem po upływie ustawowo określonego terminu. Prawomocnym postanowieniem tutejszego Sądu odmówiono Skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Wniesienie skargi po upływie terminu skutkuje koniecznością jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Wobec przedstawionych wyżej okoliczności zastosowanie w sprawie znalazł art. 247 p.p.s.a. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Należy przez to rozumieć, że nawet gdyby strona spełniała przesłanki do przyznania prawa pomocy, uprawnienie to jej nie przysługuje, gdy skarga bez głębszej analizy nie ma szans na uwzględnienie. Taka sytuacja zachodzi w rozpatrywanej sprawie, w której Skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi, czego konsekwencją jest odrzucenie skargi. W związku z tym, na podstawie ww. przepisu prawa, przedmiotowy wniosek należało oddalić.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia.
W przedmiocie zaś wniosku o przyznanie prawa pomocy Sąd, na podstawie art. 247 p.p.s.a., orzekł jak w pkt II sentencji postanowienia.