Uzasadnienie
Burmistrz [...] decyzją z dnia [...] nr [...] odmownie załatwił wniosek Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej A w O. z dnia 22 sierpnia 200 l r. o umorzenie zaległości w podatku od nieruchomości za 2001 r. w kwocie 1372 zł.
W międzyczasie Sąd Rejonowy w O. postanowieniem z dnia [...] sygn. akt [...] dokonał wpisu w zakresie likwidacji tego podmiotu w związku z uchwałą podjętą w tym zakresie przez Sejmik Województwa [...] w dniu 18 grudnia 2001 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. w wyniku rozpoznania sprawy w postępowaniu odwoławczym decyzją z dnia [...] nr [...], utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.
Powyższe rozstrzygnięcie stało się następnie przedmiotem skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W piśmie z dnia 16 lipca 2004 r. Zarząd Województwa [...] wskazał, iż procedura likwidacyjna Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej A w likwidacji w O. została zakończona, załączając na dowód tego odpis postanowienia Sądu Rejonowego w O. z dnia [...] sygn. akt [...] o wykreśleniu tego podmiotu z Krajowego Rejestru Sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy zaznaczyć, iż stosownie do dyspozycji przepisu art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271) sprawy, których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) - zwanej dalej ustawą. W przedmiotowej sprawie właściwy do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu (art. 13 § 2 ustawy).
Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 ustawy, sąd umarza postępowanie w sytuacji gdy staje się ono bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza, iż brak jest któregokolwiek z elementów materialnego stosunku prawnego w odniesieniu do jego strony podmiotowej lub przedmiotowej, a wobec tego nie można wydać orzeczenia, w którym rozstrzygnięto by spór co do prawa, nadania uprawnienia, wyznaczenia obowiązku lub określenia jego rodzaju i zakresu.
Jednym z takich elementów stosunku prawnego statuującego przedmiot postępowania leżący po jego stronie podmiotowej jest istnienie podmiotu, do którego odnoszą się prawa lub obowiązki oznaczone konkretnymi znamionami. W tym znaczeniu z bezprzedmiotowością mamy do czynienia w przypadku gdy następuje śmierć osoby fizycznej, zaś w przypadku osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej utrata bytu prawnego, a postępowanie toczy się w sprawie praw i obowiązków, które nie przechodzą na następców prawnych, bo są ściśle związane z określoną osobą czy też podmiotem.
Taki charakter posiada uprawnienie wynikające z zastosowania wobec podatnika instytucji umorzenia zaległości podatkowej określonej w art. 67 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 ze. zm.), albowiem jej zastosowanie może nastąpić jedynie ze względu na okoliczności związane z podatnikiem, który wniósł o rozstrzygnięcie w tym przedmiocie. Takie cechy instytucji umorzenia zaległości podatkowej i konsekwencji z tego tytułu płynących podkreślone zostały w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z 6 czerwca 2000 r., III SA 1216/99, wyrok WSA w Poznaniu z 20 stycznia 2004 r., I SA/Po 1069/02).
W związku z tym należy stwierdzić, iż utrata bytu prawnego Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej A w likwidacji na etapie postępowania sądowego czyni bezprzedmiotowym dalsze postępowanie w zakresie umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości, o które wnioskował ten podmiot.
Mając zatem na uwadze powyższe w oparciu o wskazane przepisy należało orzec jak sentencji postanowienia.