Uzasadnienie
Skarżąca, po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 1.500 zł, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że obecnie jest zarejestrowana w Urzędzie Pracy jako bezrobotna i otrzymuje jedynie zasiłek dla bezrobotnych, który w całości przeznaczony jest na utrzymanie. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem, z którym nie posiada żadnego majątku, w tym nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Dochody uzyskują z zasiłku dla bezrobotnych skarżącej w kwocie [...]zł i z tytułu umowy o pracę jej męża – [...] zł brutto – łącznie [...] zł brutto (netto – [...] zł).
Dokumenty, które zostały przedłożone w wyniku wezwania skierowanego na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), potwierdzają oświadczenia złożone na urzędowym formularzu wniosku. Ponadto wynika z nich, że strona w 2013 r. uzyskała przychód ze stosunku pracy w kwocie [...] zł, z kolei jej mąż z tego samego źródła osiągnął przychód w wysokości [...] zł. Małżonkowie posiadają wspólny rachunek bankowy, na którym w miesiącach styczeń, luty i marzec 2014 r. brak jakichkolwiek wpływów. Miesięcznie wydatkują łącznie 2.170 zł, w tym na wynajem mieszkania i media 1.330 zł, na żywność 600 zł, na środki higieny 40 zł, odzież 150 zł i na lekarstwa 50 zł.
Jako znane z urzędu wskazać należy, iż strona wraz z mężem na obecnym etapie postępowania są zobowiązani do uiszczenia wpisów od skarg w równolegle toczących się sprawach I SA/Wr 2326-2327/13, w łącznej wysokości 3.000 zł.
Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a więc w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie referendarza sądowego, skarżąca powyższe wykazała. Wskazać należy, iż dochody obojga małżonków w całości przeznaczane są na ich niezbędne utrzymanie (wszystkie wymienione miesięczne wydatki są zasadne). Z kolei mając na uwadze wysokość wykazanych przychodów w poprzednim roku, strona ani jej mąż nie mieli możliwości poczynienia rezerw finansowych. Nie posiadają też majątku, z którego mogliby pozyskać dodatkowe środki pieniężne.
Referendarz wziął też pod uwagę fakt, że strona (ur. w 1958 r.) ze względu na wiek może mieć trudności z pozyskaniem zatrudnienia.
W tym stanie rzeczy, wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych należało uznać za uzasadniony. W związku z tym, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.