Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. wniósł o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w odpisie wyroku z dnia 11 września 2007 r. (sygn. akt I SA/Wr 235/07) wskazując, iż w odpisie tego wyroku, doręczonym stronie przeciwnej, błędnie wskazano rok za który toczyło się postępowanie w/s określenia skarżącej zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych. W uzasadnieniu wniosku organ odwoławczy podniósł, iż organy podatkowe prowadziły postępowanie podatkowe w przedmiocie określenia podatniczce zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2000, nie zaś za rok 2001 jak to wynika z przedmiotu sprawy wskazanego w doręczonym stronie przeciwnej odpisie wyroku. Jak podniósł organ podatkowy, wskazany w odpisie wyroku rok za który prowadzono postępowanie podatkowe pozostaje w sprzeczności z przedmiotem postępowania wynikającym z pisemnego uzasadnienia wyroku, jak również z przedmiotem sprawy wskazanym w publikacji tego orzeczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz. 1270; z 2004 r. Nr 162, poz. 1692; z 2005 r. Nr 94, poz. 788; Nr 169, poz. 141; zwana dalej u.p.s.a.), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jak stanowi § 2 zd. 2 powołanego przepisu, o sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Wykładnia gramatyczna tego przepisu wskazuje, iż sprostowanie może dotyczyć jedynie oryginału wyroku. A contrario, nie podlega sprostowaniu w trybie art. 156 § 1 u.p.s.a. oczywisty błąd pisarski, który wystąpił w odpisie doręczonego stronie orzeczenia (por. B. Dauter w komentarzu "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Zakamycze 2005 r., s. 35).
W stanie faktycznym sprawy, wniosek o sprostowanie odpisu wyroku z dnia 11 września 2007 r., doręczonego wnioskodawcy z urzędu, złożył Dyrektor Izby Skarbowej w W. OZ w J. G. wskazując na omyłkowe określenie przedmiotu sprawy podatkowej. W nawiązaniu do treści tego wniosku należy podnieść, iż jakkolwiek nie budzi wątpliwości oczywistość omyłki pisarskiej jaka powstała w sporządzonym odpisie tego wyroku, to jednak wniosek o jej sprostowanie nie mógł zasługiwać na uwzględnienie z uwagi na niedopuszczalność sprostowania odpisów. W takiej sytuacji Sąd powinien wydać zarządzenie o ponownym doręczeniu prawidłowo już sporządzonego odpisu, z adnotacją, że pierwotnie doręczony odpis był wadliwie sporządzony (por. postanowienie SN z dnia27 października 1998 r. I PZ 37/98, OSNP 1999. nr 22., poz. 725).. Wydanie tego zarządzania winno nastąpić po uprzednim zwróceniu przez stronę wadliwie sporządzonego odpisu, albowiem w przeciwnym wypadku strona dysponowałaby dwoma tytułami wykonawczymi.
Przy czym, nie ma potrzeby sprostowania w trybie - art. art. 156 § 1 u.p.s.a. – oryginału wyroku z dnia 11 września 2007 r. albowiem, jak wynika z akt sprawy i co przyznała strona przeciwna piśmie z dnia [...], oryginał wyroku został sporządzony prawidłowo, a oczywista omyłka pisarska wystąpiła jedynie przy sporządzeniu jego odpisu.
Z tych względów, wniosek o sprostowanie odpisu - jako niedopuszczalny - podlegał odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 156 w zw. z art. 159 u.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.