Uzasadnienie
W sprawie, skarżąca J. Z. w terminie otwartym do uiszczenia wpisu sądowego, o który została wezwana zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 31 grudnia 2013 r., zawnioskowała o przyznanie jej prawa pomocy.
Z uwagi na nieuzupełnienie przez skarżącą w wyznaczonym terminie braku formalnego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2014 r. przedmiotowy wniosek pozostawił bez rozpoznania.
Wobec niezaskarżenia wymienionego zarządzenia referendarza sądowego, skarżąca została ponownie wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, odpis ww. zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 31 grudnia 2013 r. wraz z pismem przewodnim Sądu z dnia 6 czerwca 2014 r., został doręczony skarżącej w dniu 24 czerwca 2014 r.
Z informacji przekazanej przez Oddział Finansowy tut. Sądu wynika, że ww. kwota wpisu sądowego od skargi nie została uiszczona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Pismem takim jest między innymi skarga.
Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego została doręczona stronie skarżącej w dniu 24 czerwca 2014 r. Zatem uiszczenie wpisu sądowego winno było nastąpić najpóźniej w dniu 1 lipca 2014 r. Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarga w zakreślonym terminie nie została opłacona.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.