Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 maja 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił przyznania A prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 23 lipca 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na ww. postanowienie Sądu. Postanowieniem z dnia 7 października 2014 r., doręczonym pełnomocnikowi spółki w dniu 20 października 2014 r., Sąd odrzucił skargę spółki, z uwagi na jej nieopłacenie.
W dniu 16 listopada 2014 r. (data stempla pocztowego) ustanowiony przez spółkę w dniu 11 maja 2012 r. pełnomocnik (radca prawny W.Z.) wniósł skargę kasacyjną na ww. postanowienie o odrzuceniu skargi.
Pismem z dnia 22 grudnia 2014 r. syndyk masy upadłości poinformował, że postanowieniem z dnia [...] sąd upadłościowy zmienił sposób prowadzenia postępowania upadłościowego na postępowanie obejmujące likwidację majątku upadłego. Do pisma załączył kopię sentencji postanowienia Sądu Rejonowego dla K.– Ś. Wydział VIII Gospodarczy dla spraw upadłościowych i naprawczych z dnia [...].
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, pismem z dnia 5 lutego 2015 r. syndyk masy upadłości spółki oświadczył, że wstępuje do postępowania sądowoadministracyjnego.
Zarządzeniem z dnia 24 marca 2015 r., doręczonym syndykowi w dniu 30 marca 2015 r., wezwano syndyka masy upadłości do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 200 zł, pod rygorem jej odrzucenia, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia (skarga nie została opłacona).
Jednocześnie, mając na uwadze, że na dzień, w którym dotychczasowy pełnomocnik spółki (W.Z.) wniósł skargę kasacyjną nie był już umocowany do działania w jej imieniu (pełnomocnictwo to wygasło na skutek ogłoszenia upadłości likwidacyjnej), zarządzeniem z dnia 25 maja 2015 r., doręczonym syndykowi w dniu 2 czerwca 2015 r., Sąd wezwał syndyka do przedłożenia pełnomocnictwa udzielonego przez tego syndyka radcy prawnemu W.Z., w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. O przedłożenie stosownego umocowania (dokumentu pełnomocnictwa) Sąd wezwał także radcę prawnego W.Z. (wezwanie doręczono w dniu 1 czerwca 2015 r.).
Oba wezwania pozostały bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga kasacyjna, wniesiona przez radcę prawnego W.Z. w dniu 16 listopada 2014 r., a więc już po ogłoszeniu jej upadłości likwidacyjnej ([...]), podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna w rozumieniu z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.. Powodem jej odrzucenia jest wniesienie skargi kasacyjnej przez osobę nieuprawnioną, albowiem umocowanie udzielone temu pełnomocnikowi przez spółkę wygasło z dniem wydania przez Sąd Rejonowy dla K. – Ś. Wydział VIII Gospodarczy dla spraw upadłościowych i naprawczych postanowienia o ogłoszeniu upadłości likwidacyjnej.
Zgodnie z art. 173 § 2 p.p.s.a. skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z kolei art. 144 ust. 1 p.u.n., stanowi że jeżeli ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku upadłego, postępowania sądowe i administracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i dalej prowadzone jedynie przez syndyka lub przeciwko niemu. Na podstawie art. 102 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (tekst. jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 233), z dniem ogłoszenia upadłości wygasają zawarte przez upadłego umowy zlecenia, w tym również pełnomocnictwo prawa materialnego i procesowego (tak postanowienie SN z 7 listopada 2003 r., I CZ 127/2003, OSP 2004, nr 10, poz. 123, Lexis.pl nr 368905, z aprobującą z glosą A. Jakubeckiego, tamże, s. 522).
Z akt sprawy wynika, że w dniu [...], tj. na dwa dni przed nadaniem przez pełnomocnika spółki skargi kasacyjnej w urzędzie pocztowym, Sąd upadłościowy wydał postanowienie, w którym ogłosił upadłość skarżącej spółki obejmującą likwidację jej majątku. W związku z powyższym w dniu wniesienia skargi kasacyjnej (16 listopada 2014 r.) na postanowienie tut. Sądu z 7 października 2014 r. o odrzuceniu skargi, pełnomocnik spółki nie posiadał już legitymacji procesowej do jej wniesienia.
Celem umożliwienia wstąpienia syndykowi do postępowania sądowoadministracyjnego zwrócono się do syndyka o oświadczenie w tym przedmiocie. Syndyk masy upadłości pismem z 5 lutego 2015 r. oświadczył, że wstępuje do postępowania sądowoadministracyjnego. Wobec decyzji syndyka o kontynuowaniu sporu oraz z uwagi na fakt, że na dwa dni przed wniesieniem skargi kasacyjnej w sprawie wygasło dotychczasowe pełnomocnictwo udzielone przez spółkę radcy prawnemu W.Z. (który wniósł skargę kasacyjną), zarządzeniem z dnia 25 maja 2015 r. Sąd zobowiązał syndyka do przedłożenia, w terminie siedmiu dni, pełnomocnictwa procesowego udzielonego przez tego syndyka radcy prawnemu W.Z., pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Jednocześnie, o przedłożenia stosownego umocowania (dokumentu pełnomocnictwa) Sąd wezwał także radcę prawnego W.Z.
Syndyk nie udzielił odpowiedzi na ww. pismo. Wymaganego dokumentu pełnomocnictwa nie przedłożył także radca prawny W.Z.
Wskazane a nieuzupełnione braki w zakresie umocowania radcy prawnego W.Z. do złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia tut. Sądu z dnia 7 października 2014 r. (sygn. akt I SA/Wr 2407/13) o odrzuceniu skargi skutkowały uznaniem, że wniesiona w dniu 16 listopada 2014 r. skarga kasacyjna pochodzi od osoby nieuprawnionej.
Mając na uwadze, że kwestia oceny, czy wywiedziona skarga kasacyjna została wniesiona przez uprawniony podmiot "wyprzedzała" wymóg opłacenia skargi, Sąd, pomimo wcześniejszego, bezskutecznego wezwania syndyka do opłacenia skargi, odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Z przedstawionych powodów, na podstawie powołanego przepisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.