Uzasadnienie
Po rozpoznaniu skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...].08.2014 r. (Nr [...]) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 26.05.2015 r. uchylił zaskarżoną decyzję (pkt I), orzekł o jej niewykonalności (pkt II) oraz zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt III).
Jak wynika z akt sprawy, w dniu 13.07.2015 r. doręczono skarżącemu odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem.
Skarżący nie wniósł od tego wyroku skargi kasacyjnej. Orzeczenie to uprawomocniło się z dniem 15.09.2015 r.
Postanowieniem z dnia 07.09.2015 r., doręczonym skarżącemu w dniu 21.09.2015 r., tut. Sąd, działając na wniosek skarżącego, odmówił uzupełnienia ww. wyroku.
Kolejnym postanowieniem, z tego samego dnia, tut. Sąd oddalił wniosek skarżącego o wykładnię tego wyroku.
W dniu 26.10.2015 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł zażalenie na pkt III ww. wyroku z dnia 26.05.2015 r. (nazywając je skargą) wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia.
W uzasadnieniu ww. wniosku podał, że dopiero z chwilą otrzymania odpisu postanowienia tut. Sądu z dnia 07.09.2015 r. (o odmowie uzupełnienia wyroku) dowiedział się, że jeżeli sąd orzekł o zwrocie kosztów postępowania w mniejszym rozmiarze aniżeli domaga się tego strona, to stronie przysługuje na takie orzeczenie zażalenie z art. 194 § 1 pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a nie wniosek o uzupełnienie wyroku w tym zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zawarte w pkt III wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26.05.2015 r. postanowienie w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania sądowego należało odrzucić jako spóźniony.
Z treści art. 87 § 1 w zw. z art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wynika, że warunkiem merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu jest uprzednie stwierdzenie, że wniosek ten został złożony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Za utrwalony w orzecznictwie sądowym uznać należy pogląd, w myśl którego, datą od której należy liczyć termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu jest także data uzyskania przez wnioskodawcę wiadomości o zdarzeniu powodującym rozpoczęcie biegu terminu.
W sprawie, domagając się przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na zawarte w pkt III ww. wyroku postanowienie w przedmiocie kosztów sądowych skarżący odwołał się do treści uzasadnienia postanowienia tut. Sądu z dnia 07.09.2015 r. (o odmowie uzupełnienia wyroku) i zarzucił, że dopiero z chwilą otrzymania odpisu tego postanowienia dowiedział się o przysługującym mu na pkt III ww. wyroku środku zaskarżenia (skarżący nie złożył skargi kasacyjnej od całego wyroku).
W ocenie Sądu, uznając, że z chwilą otrzymania odpisu postanowienia tut. Sądu z dnia 07.09.2015 r. ustała przyczyna uchybienia terminu o którego przywrócenie wnioskował skarżący należało w dalszej kolejności stwierdzić, że wniosek w przedmiocie przywrócenia terminu skarżący powinien był złożyć najpóźniej w dniu 28.09.2015 r. (tj. w siódmym dniu od daty doręczenia mu odpisu postanowienia z dnia 07.09.2015 r. o odmowie uzupełnienia wyroku).
Jak tymczasem wynika z akt sprawy, wniosek taki skarżący złożył w dniu 26.10.2015 r., a zatem po terminie.
Okoliczność ta, zgodnie z dyspozycją art. 88 p.p.s.a. obligowała Sąd do odrzucenia takiego wniosku, o czym Sąd na podstawie tego przepisu orzekł jak w sentencji.