Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 lipca 2013 r. tutejszy sąd oddalił skargę B. S. na oznaczoną w sentencji decyzję w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010. Obecny na ogłoszeniu wyroku skarżący został pouczony o prawie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrok wraz z sporządzonym na wniosek skarżącego uzasadnieniem doręczono wnioskodawcy w dniu 27 sierpnia 2013 r. (k. 48). W dniu 30 września 2013 r. skarżący nadał osobiście podpisaną skargę kasacyjną (k. 50 – 51) w nagłówku wskazując, że jest doradcą podatkowym. W załączeniu przesłano kopię świadectwa kwalifikacyjnego nr [...] potwierdzającego, że skarżący spełnia wymogi kwalifikacyjne określone dla osób prowadzących usługowo księgi rachunkowe na podstawie art. 81 ust. 3 pkt 4 i 4a ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. Nr 121, poz.591 ze zm.)
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z przepisem art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wnosi się ją w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem – art. 177 § 1 p.p.s.a. Z kolei W przepisie art. 175 § 1 i § 3 p.p.s.a. wskazano podmioty uprawnione do sporządzenia tej skargi. Są to adwokat, radca prawny, w sprawach obowiązków podatkowych i własności przemysłowej odpowiednio doradca podatkowy i rzecznik patentowy. W § 2 tego przepisu zwolniono od obowiązku zachowania tzw. przymusu adwokackiego (obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalny podmiot) sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych występujących jako strona postępowania lub będących przedstawicielem lub pełnomocnikiem strony, a także prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich i Rzecznika Praw Dziecka.
Stosownie natomiast do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia braków formalnych, jest skarga kasacyjna sporządzona (podpisana) przez osobę, która nie ma kwalifikacji wymaganych w art. 175 p.p.s.a. (vide postanowienie NSA z dnia 31 stycznia 2012 r., II FZ 19/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA). W niniejszej sprawie wyrok został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 27 sierpnia 2013 r. W terminie przewidzianym na wniesienie skargi kasacyjnej tj do dnia 26 września do tutejszego sądu skarga sporządzona przez profesjonalny podmiot, o jakim mowa w art. 175 p.p.s.a. – nie wpłynęła. Wymogów prawidłowo sporządzonej skargi kasacyjnej nie spełnia bowiem pismo procesowe skarżącego z dnia 30 września 2013 r. (data nadania k.
58) opatrzone jego podpisem, nadane po upływie ustawowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Nie zostało bowiem, mimo prawidłowego pouczenia, podpisane przez profesjonalnego pełnomocnika, z akt nie wynika, aby skarżący należał do wymienionego wyżej kwalifikowanego kręgu osób powołanych do sporządzenia skargi kasacyjnej. Uprawnienia, którymi legitymuje się skarżący jako podmiot uprawniony do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych nie są bowiem równoznaczne z posiadaniem uprawnień doradcy podatkowego w rozumieniu ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (t.j. Dz. U. z 2002 r., Nr 9, poz. 86 ze zm.). Tym samym stwierdzić należało, że skargę kasacyjną wniesiono z naruszeniem wymogu sporządzenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika, po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, zatem jest ona niedopuszczalna. Z uwagi na powyższe Sąd, działając na podstawie art. 178 w związku z art. 175 i art. 177 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji