Uzasadnienie
W sprawie w dniu 27 maja 2015 r. pełnomocnikowi procesowemu Dyrektora Izby Skarbowej we W. doręczono wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 kwietnia 2015 r. wraz z uzasadnieniem.
Listem poleconym, nadanym w dniu 29 czerwca 2015 r. (data stempla pocztowego) profesjonalny pełnomocnik organu administracji wniósł skargę kasacyjną na wyżej wskazane orzeczenie Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Stosownie do 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Zgodnie dyspozycją normy prawnej wynikającej z art. 83 § 1 ustawy procesowej terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 - 115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (tekst jednolity w Dz. U. z 2014 poz. 121 ze zm.), dalej powoływanej jako Kodeks cywilny. Po myśli przepisu art. 111 § 2 Kodeksu cywilnego, jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Wobec doręczenia Dyrektorowi Izby Skarbowej wyroku Sądu z dnia 22 kwietnia 2015 r. wraz z uzasadnieniem w dniu 27 maja 2015 r. termin do wniesienia skargi kasacyjnej od tego rozstrzygnięcia rozpoczynał bieg w dniu 28 maja 2015 r. i kończył się z upływem dnia 26 czerwca 2015 r.
Tymczasem skarga kasacyjna sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika w imieniu organu administracji została wniesiona do Sądu w dniu 29 czerwca 2015 r., a zatem trzy dni po upływie ustawowo zakreślonego terminu.
Stosownie do art. 178 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.