Uzasadnienie
Fundacja A we W. (dalej: skarżąca) wniosła w ustawowym terminie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia podania w sprawie dotyczącej określenia zobowiązania w podatku dochodowego od osób prawnych za 2006 rok.
W oparciu o zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 19 marca 2014 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie i złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej, tj. odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego - w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwaniu zawarto również informację, że podpisany pod skargą Ł. S. nie wykazał, pomimo wezwania, swego umocowania do zastępowania skarżącej jako pełnomocnik procesowy.
Jednocześnie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 19 marca 2014 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca ww. wezwania została doręczona skarżącej w dniu 2 kwietnia 2014 r. (k. 16 akt sądowoadministracyjnych).
W odpowiedzi, skarżąca nadesłała skargę podpisaną przez P. J. wraz z załączonym do niej nieopatrzonym podpisami wydrukiem, w treści którego wskazano, że jest to uchwała rady fundacji o powołaniu na członka zarządu fundacji P. J.. Skarżąca nie przedłożyła natomiast odpisu z KRS oraz nie uiściła wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stosownie zaś do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Podkreślenia wymaga, że skuteczne zainicjowanie postępowania sądowoadministracyjnego uzależnione jest nie tylko od kwestii dopuszczalności skargi, ale także od jej warunków formalnych i fiskalnych.
Do warunków formalnych skargi według uregulowań zawartych w p.p.s.a. zalicza się między innymi podpis strony skarżącej lub jej pełnomocnika, ale także – w przypadku gdy stroną skarżącą jest osoba prawna bądź jednostka organizacyjna posiadająca zdolność sądową – dokument wykazujący umocowanie osoby podpisanej pod skargą do działania w imieniu wymienionych podmiotów. Zgodnie bowiem z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Podmioty, o których mowa powyżej, mają – stosownie do art. 29 p.p.s.a. - obowiązek wykazania swojego umocowania do wniesienia skargi stosownym dokumentem.
Owym umocowaniem w przypadku skarżącej miał być odpis z odpowiedniego rejestru, tj. z Krajowego Rejestru Sądowego, wskazującego, czy podpisany pod skargą P. J., jest osobą wchodzącą w skład organu uprawnionego do reprezentowania skarżącej. Z akt sprawy jednak wynika, że takowego dokumentu – pomimo wezwania - skarżąca nie przedłożyła. W odniesieniu natomiast do załączonego do skargi nieopatrzonego żadnym podpisami wydruku Sąd stwierdza, że wydruk ten nie stanowi dokumentu w rozumieniu przepisów prawa. Nie został on bowiem w żaden sposób uwierzytelniony.
Niezależnie od wskazanego uchybienia formalnego, skarżąca nie uiściła także należnego w sprawie wpisu sądowego od skargi.
W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a..