Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 grudnia 2010 r., adresowanym do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. skarżący wniósł "o sprostowanie oczywistej omyłki" w postanowieniu tego organu z dnia [...] grudnia 2010 r. Nr [...] podnosząc zarzut wadliwego wyliczenia biegu terminu, a w konsekwencji, błędne przyjęcie uchybienia terminowi do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r.
Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej, wniosek strony potraktował jako skargę i tym samym pismo przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Wojewódzki Sąd Administracyjny pismo uznał jako skargę i zarządzeniem z dnia 1 lutego 2011 r. wezwał skarżącego– w terminie 7 dni– do uiszczenia wpisu od skargi pod rygorem jej odrzucenia. Zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu 7 lutego 2011 r.
Pismem z dnia 28 stycznia 2011 r. skarżący wniósł skargę na ww. postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, które zostało potraktowane przez Sąd jako uzupełnienie wcześniej złożonej skargi zatytułowanej jako prośba o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej od postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
W myśl art. 220 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli skarga dotknięta jest powyższym brakiem strona wzywana jest do jego uzupełnienia, a nie usunięcie braku w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (220 § 3 p.p.s.a).
W stanie faktycznym sprawy, 7-dniowy termin wyznaczony na opłacenie skargi rozpoczął swój bieg w dniu 8 lutego 2011 r. i upływał bezskutecznie z dniem 14 lutego 2011 r. (poniedziałek). Skarga nie została jednak opłacona.
Wskazane okoliczności obligowały Sąd do odrzucenia skargi w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.