Uzasadnienie
W dniu [...] Izba Skarbowa w O. wydała decyzję ostateczną nr [...], którą działając na podstawie art. 233 § 1 pkt lit. b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz. - U. nr 137, poz. 926 ze zm./ uchyliła w całości decyzję Urzędu Skarbowego w B. w sprawie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 1997-1998 i jednocześnie sprawę przekazała do ponownego rozpatrzenia.
Decyzja ta stała się przedmiotem skargi wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego O.Z. we Wrocławiu.
Pismem z dnia 8 stycznia 2004 r. skarżący cofnęli skargę.
W związku z reorganizacją Naczelnego Sądu Administracyjnego i utworzeniem wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustaleniem ich siedzib i obszarów właściwości stosownie do rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. /Dz. U. nr 72 poz. 652/ niniejsza sprawa stała się przedmiotem kognicji tut. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W rozpatrywanej sprawie nie stwierdzono, aby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Tym samym nie ma podstaw prawnych do przyjęcia, iż zaistniały przesłanki negatywne co do skutecznego cofnięcia skargi. Powyższe zgodnie z treścią art. 161 § 1 powołanej wyżej ustawy powoduje konieczność umorzenia postępowania sądowego.
Jednocześnie stosownie do dyspozycji przepisu art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271) w przedmiotowej sprawie w zakresie wpisu należy stosować przepisy obowiązujące przed 1 stycznia 2004 r. Stąd też na podstawie art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm./, który stanowi, że w razie cofnięcia skargi i umorzenia przez Sąd postępowania przed rozprawą, skarżącemu zwraca się wpis. Z tych względów orzeczono o zwrocie całości wpisu.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należało orzec jak w sentencji postanowienia.