Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 28 stycznia 2011 r., doręczonym 9 lutego 2011 r., Sąd wezwał podpisanego pod skargą radcę prawnego do przedłożenie pełnomocnictwa procesowego umocowującego go do działania w postępowaniu za stronę (H. i K. N.), pod rygorem odrzucenia skargi.
W związku z nie przedłożeniem wymaganego pełnomocnictwa do dnia 16 lutego 2011 r. (środa), zarządzeniem z dnia 28 marca 2011 r., skierowanym oddzielnie do H. N. i K. N., Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania te doręczono w dniu 1 kwietnia 2011 r. H. N. Jak wynika z akt sprawy, stwierdzony brak formalny skargi nie został uzupełniony przez wnoszących skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej u.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie stwierdzonych braków formalnych skargi.
W stanie faktycznym sprawy, po bezskutecznym wezwaniu radcy prawnego o przedłożenie pełnomocnictwa procesowego umocowującego go do działania w sprawie, Sąd wezwał skarżących - jako dysponentów skargi - do jej podpisania (art. 46 § pkt 4 u.p.s.a.) w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania wraz z jednoczesnym pouczeniem o procesowych skutkach wynikających z nie uzupełnienia tego braku formalnego skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2207/10; dostępne na stronie https://cbois.nsa.gov.pl).
Jak wynika z akt sprawy, wspomniane wezwania (adresowane oddzielnie do H. N. i K. N.) zostały odebrane przez H.N. w dniu 1 kwietnia 2011 r. Zgodnie z pouczeniem, siedmiodniowy termin do uzupełnienia skargi o podpisy osób ją wnoszących rozpoczął swój bieg w dniu 1 kwietnia 2011 r. i minął bezskutecznie w dniu 8 kwietnia 2011 r. (piątek), albowiem, pomimo pouczenia o rygorze odrzucenia skargi, stwierdzony brak formalny skargi nie został sanowany przez skarżących.
Wskazana okoliczność obligowała Sąd do odrzucenia skargi, w myśl powołanego na wstępie przepisu art. art. 58 § 1 pkt 3 u.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.