Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Izby Skarbowej we W. z dnia [...] (Nr [...]), utrzymująca w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] (Nr [...]) określającą I.W., działającemu pod firmą Zakład A we W., kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług ([...]), zaległość podatkową ([...]) oraz odsetki ([...]) za październik 1998 r.
W deklaracji dla podatku od towarów i usług za październik 1998 r. podatnik wykazał kwotę z przeniesienia z poprzedniego miesiąca wyższą o [...].
Organ pierwszej instancji zakwestionował rozliczenie w podatku od towarów i usług za wrzesień 1998 r., wskutek czego pierwotnie zadeklarowana w rozliczeniu za październik 1998 r. kwota nadwyżki podatku naliczonego do przeniesienia na następny miesiąc została na mocy decyzji z [...] (Nr [...]) zmniejszona o zawyżoną kwotę [...]. Wobec tego Inspektor Kontroli Skarbowej określił podatnikowi kwotę zobowiązania podatkowego w wysokości [...].
W odwołaniu od pierwszoinstaneyjnego rozstrzygnięcia podatnik podniósł, że nie było podstaw do zakwestionowania rozliczenia podatku naliczonego w październiku 1998 r. Jego zdaniem rozliczenie podatku od towarów i usług przez podatnika w październiku 1998 r., jak i w okresach poprzednich, jest prawidłowe. Wobec braku wystarczających dowodów organ podatkowy nie miał - według strony - podstaw faktycznych i prawnych do zakwestionowania rozliczenia w podatku VAT za październik 1998 r.
W uzasadnieniu decyzji utrzymującej pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie w mocy Izba Skarbowa wywiodła, że Inspektor Kontroli Skarbowej nie stwierdził nieprawidłowości w zakresie prowadzonej ewidencji i rozliczenia zakupów i sprzedaży dotyczących października 1998 r.
Jednakże rozliczenie w podatku od towarów7 i usług za październik 1998 r. jest nieprawidłowe ze względu na ujęcie zawyżonej kwoty podatku naliczonego z poprzedniego miesiąca. Wobec tego, że kwota z przeniesienia w wysokości [...], wykazana w rozliczeniu za wrzesień 1998 r., została zawyżona o [...] Inspektor Kontroli Skarbowej wydał decyzję dotyczącą rozliczenia w podatku od towarów7 i usług za październik 1998 r., którą zmniejszył kwotę podatku naliczonego o [...] i prawidłowo określił zobowiązanie podatkowe w kwocie [...].
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego podatnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji pierwszoin-stancyjnej. Wywody skargi sprowadzają się w istocie do kwestionowania ustaleń przyjętych w postępowaniu podatkowym dotyczącym sierpnia i września 1998 r., co następnie miało wpływ na decyzję w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 1998 r.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do dyspozycji art. 97 § i ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sprawach tych stosuje się jedynie dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych (art. 97 § 2).
Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).
Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 wt związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270), w tym także na decyzje wydane na podstawie norm podatkowo-prawnych.
Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).
Kwestionowana decyzja w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 1998 r. nie może pozostać w obrocie prawnym. Należy bowiem zauważyć, że rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji oparte zostało na ustaleniach poczynionych przez organy podatkowe w postępowaniu dotyczącym podatku od towarów- i usług za sierpień i wrzesień 1998 r. Ponieważ, wskutek wniesienia skarg na decyzje w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień i wrzesień 1998 r., doszło do uchylenia rozstrzygnięć podatkowych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokami z 26 lutego 2004 r. (I SA/Wr 22/02 i I SA/Wr 2591/0]) z powodu niepoczynienia dokładnych ustaleń stanu faktycznego, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, przeto w konsekwencji konieczne stało się także uchylenie przez Sąd zaskarżonej decyzji odnoszącej się do podatku od towarów i usług za wrzesień 1998 r. z przyczyn wywiedzionych w wyroku odnoszącym się do decyzji za październik 1998 r.
W takiej sytuacji powinnością organów podatkowych przy ponownym rozpoznawaniu sprawy podatku od towarów i usług za październik 1998 r. będzie uwzględnienie ustaleń poczynionych w postępowaniu dotyczącym sierpnia i września 1998 r.
W takim stanie rzeczy, wobec dostrzeżonego naruszenia - określonej w art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej - dyrektywy proceduralnej przez niedokładne wyjaśnienie kwestii możliwości wykonania przez Spółkę B usług na rzecz strony skarżącej oraz nieustalenie, czy, kto i kiedy wykonał faktycznie te usługi - co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, należało - stosownie do dyspozycji art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -orzec jak w punkcie I wyroku.
Podstawę orzeczenia o kosztach postępowania stanowi art. 200, zaś rozstrzygnięcie zawarte w punkcie III wyroku znajduje umocowanie w art. 152 tejże ustawy.