Uzasadnienie
Przedmiotem skargi M.S. jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 28 grudnia 2011 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 30 września 2011 r. nr [...] ustalającą zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż organ podatkowy opodatkował sankcyjną stawką 20 % darowiznę otrzymaną przez skarżącego od babci w 2003 r. i niezgłoszoną do opodatkowania należnym podatkiem od spadków i darowizn. Na okoliczność otrzymania darowizn podatnik powołał się w trakcie postępowania podatkowego dotyczącego nieujawnionych źródeł przychodu.
Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji, m.in. naruszenie art. 15 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn w związku z art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. Nr 222, poz. 1629), poprzez niezgodne z rzeczywistością ustalenie, iż konkretyzacja zobowiązania nastąpiła w wyniku powołania się przez podatnika na fakt otrzymania rzeczonej darowizny i w efekcie nieprawidłowe zastosowanie sankcyjnej stawki podatkowej w wysokości 20 %.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W świetle art. 125 § 1 pkt 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie zachodzi tego rodzaju zależność. Wskazać bowiem trzeba, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 września 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 563/10 zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym: "czy przepisy art. 7 ust. 5 pkt 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649) w zakresie w jakim przewidują - w stosunku do podatników będących osobami fizycznymi, po przedawnieniu zobowiązania podatkowego powstałego z tytułu zawarcia umowy pożyczki - ponowne powstanie obowiązku i zobowiązania podatkowego, od tej samej czynności cywilnoprawnej według dziesięciokrotnie wyższej 20 % stawki podatku, z chwilą powołania się przez podatnika na fakt jej dokonania przed organem podatkowym lub organem kontroli skarbowej w toku czynności sprawdzających, postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego - są zgodne z art. 2, art. 32 ust. 1, art. 31 ust. 3, art. 64 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej".
Wprawdzie zadane pytanie prawne nie dotyczy przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn, lecz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, niemniej jednak objęte nim zagadnienie prawne zbliżone jest do tego, które występuje w postępowaniu zainicjowanym skargą M.S.. W ocenie Sądu, rozważenia w sprawie bowiem wymaga, czy stosowanie przez organy podatkowe sankcyjnej, 20 % stawki podatku w sytuacji, gdy podatnik w toku czynności sprawdzających, postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego, powołuje się na fakt dokonania czynności podlegającej opodatkowaniu po upływie terminu przedawnieniu zobowiązania podatkowego, jest zgodne z Konstytucją RP.
Z uwagi na powyższe, orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego będzie miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1) p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.