Uzasadnienie
Skarżący- J. W.- G. i A. G. zaskarżyli decyzję Dyrektora Izby Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...]Nr [...]utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy J. G. z dnia [...]Nr [...]określającą skarżącym małżonkom zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 r. w wysokości [...].
Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w wyniku badania dokumentów i ewidencji firmy PHU "A prowadzonej przez A. G. oraz złożonego zeznania małżonków ustalił, iż firma PHU A zawyżyła w 1998 r. koszty uzyskania przychodów o kwotę [...], w związku z zakwalifikowaniem wydatków poniesionych przez podatnika jako związane z umowami leasingu operacyjnego, a nie jako wydatki poniesione na zakup środka trwałego.
Dokonane ustalenia znalazły wyraz w decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją Nr [...].
Skarżąca w skardze z dnia [...]zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Skarbowej i wniosła o jej uchylenie.
Strona przeciwna w odpowiedzi na skargę z dnia [...] wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.
Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. po ponownym przeanalizowaniu zarzutów skargi, uznał skargę za słuszną i decyzją z dnia [...]Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i decyzję ją poprzedzającą oraz umorzył postępowanie w sprawie.
W piśmie z dnia [...]pełnomocnik skarżących, w związku z wydaniem przez Dyrektora Izby Skarbowej decyzji w trybie art. 54 § 3 oświadczył, iż nie podtrzymuje swojej skargi i wnosi o zasądzenie kosztów postępowania sądowego w tym kosztów związanych z wynagrodzeniem doradcy podatkowego m.in. za sporządzenie skargi, według norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153,poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - zwanej dalej u.p.s.a.
Sąd umarza postępowanie, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe między innymi na skutek uwzględnienia skargi przez organ podatkowy w trybie autokontroli (art. 54 § 3 u.p.s.a.) albo, jeśli skarżący skutecznie cofnie skargę.
Aktualny stan sprawy powstały na skutek wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. decyzji w trybie art. 54 § 3 u.p.s.a. i oświadczeniem skarżących o nie podtrzymaniu skargi potwierdza to, iż strona zgadza się z nowym rozstrzygnięciem. Stąd też Sąd przyjął, iż postępowanie stało się bezprzedmiotowe na skutek uwzględnienia w całości zasadności zarzutów skargi przez organ podatkowy i umorzenia postępowania w sprawie.
Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 u.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlega umorzeniu. Wobec umorzenia przez Sąd postępowania przed rozprawą na mocy art. 201 § 1 w zw. z art. 209 u.p.s.a., orzeczono o kosztach postępowania sądowego. Na zasądzoną kwotę kosztów(732,70 zł.) składały się: wynagrodzenie pełnomocnika - 600 zł., wpis od skargi - 115,70 zł, oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa - 15 zł. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji..