Uzasadnienie
Skarżący, wraz ze skargą na wskazaną w sentencji decyzję, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Na urzędowym formularzu wniosku, załączonym do skargi datowanej na 25 stycznia 2010 r., wskazał, że mieszka wspólnie z żoną, z którą utrzymuje wspólne gospodarstwo domowe z dochodów uzyskiwanych z prowadzonej działalności gospodarczej oraz z wynagrodzenia za pracę. Przy czym wysokość przychodu jest w każdym miesiącu różna. Uzyskiwane dochody w całości przeznaczane są na stałe opłaty miesięczne oraz dodatkowe wydatki na lekarstwa. Korzystają czasami z pomocy finansowej swoich dzieci. Skarżący stwierdził, że nie jest w stanie ponieść dodatkowych wydatków związanych z postępowaniem sądowym.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z żoną, z którą nie posiada jakichkolwiek nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Dochody uzyskiwane z tytułu umowy o pracę żony skarżącego wynosiły 1.200 zł i z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej również 1.200 zł.
W wyniku nieuzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego, skarga została odrzucona. Wraz ze skargą kasacyjną wniesiono ponownie wniosek o przyznanie prawa pomocy, a następnie uiszczono wpis sądowy w kwocie 100 zł i powyższy wniosek cofnięto. Postanowienie o odrzuceniu skargi zostało uchylone, w związku z czym rozpoznaniu podlegał wskazany na wstępie wniosek załączony do skargi.
Pełnomocnik skarżącego, pismem z dnia 8 lutego 2011 r. został wezwany do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń dotyczących stanu finansowego, majątkowego i rodzinnego, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a. oraz pismem z 4 marca 2011 r. do uzupełnienie braku formalnego wniosku przez jego podpisanie przez skarżącego lub przesłanie formularza wniosku ponownie wypełnionego i podpisanego. Strona udzieliła odpowiedzi na drugie wezwanie, składając podpisany formularz wniosku, do którego załączona została decyzja ZUS z 1 marca 2011 r. o waloryzacji renty wynoszącej netto 415,48 zł. We wniosku podane zostało, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, posiada we współwłasności (½) mieszkanie o powierzchni 50 m2 i uzyskuje tylko dochód z renty.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zwrócić należy uwagę, że treść przytoczonej wyżej regulacji to stronie, która wnosi o przyznanie prawa pomocy, nakazuje wykazać okoliczności uzasadniające jej żądanie. Przy czym winny być one na tyle jasne i wyczerpujące, aby była możliwość dokonania oceny rzeczywistych możliwości płatniczych wnioskodawcy.
Tymczasem nie dość, że oświadczenia złożone na urzędowych formularzach wniosku są niepełne i rozbieżne to nadto skarżący, w wyniku wezwania skierowanego do jego pełnomocnika, nie przedłożył dokumentów i oświadczeń, których celem było usunięcie wątpliwości co do jego rzeczywistego stanu finansowego, majątkowego i rodzinnego.
Po pierwsze wskazać trzeba, że pierwotnie skarżący podał, że prowadził działalność gospodarczą i z niej uzyskiwał dochody. Z pewnością była prowadzona jeszcze w czerwcu 2010 r., bowiem wymieniona została jako źródło dochodu we wniosku złożonym wraz ze skargą kasacyjną, który został następnie cofnięty. We wniosku datowanym na 14 marca 2011 r. jedynym źródłem dochodu była renta. Nie udzielono w zakresie tych rozbieżności żadnych wyjaśnień.
Po drugie, wnioskodawca nie posiadał z żoną jakichkolwiek nieruchomości – obecnie jest w ½ współwłaścicielem mieszkania.
I po trzecie, aktualnie skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, gdzie jedynym dochodem jest jego renta.
Poza tym, zauważyć trzeba, że renta wnioskodawcy wynosi netto 415,48 zł. Kwota w tej wysokości nie wystarcza nawet na pokrycie podstawowych potrzeb w jednoosobowym gospodarstwie domowym. Nie zostało natomiast wyjaśnione (na skutek braku odpowiedzi na wezwanie z 8 lutego 2011 r.), jakie są wydatki miesięczne w gospodarstwie domowym skarżącego i jakie są źródła ich finansowania.
Zbyt wiele wątpliwości co do wszystkich aspektów, które należy rozważyć w toku rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, to jest stanu finansowego, majątkowego i rodzinnego wnioskodawcy, nie pozwoliło na dokonanie jego faktycznych zdolności płatniczych. Taki stan rzeczy z kolei uzasadniał odmowę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dlatego też, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.