Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym wskazując, że strona pomimo wezwania nie przedłożyła dokumentów obrazujących jej sytuację materialną.
W sprzeciwie stwierdzono, że wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów było nielogiczne i pozbawione racjonalności. Nadto ze względu na stan zdrowia i pracę skarżąca nie mogła w tym względzie dochować należytej staranności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zawarte w art. 246 p.p.s.a. sformułowanie: "gdy wykaże" oznacza, że to na ubiegającym się o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, iż znajduje się w sytuacji uprawniającej go do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Wezwanie referendarza sądowego zostało sporządzone na podstawie art. 255 p.p.s.a, zgodnie z którym: "jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego".
W rozpoznawanej sprawie skarżąca uchyliła się od przedstawienia żądanych od niej dokumentów i informacji.
W tych okolicznościach Sąd stwierdza, że ocena referendarza dokonana w sprawie jest prawidłowa. Od uznania referendarza zależało, do przedłożenia jakich dokumentów wezwał stronę. Skoro w sprawie wszczęto postępowanie wyjaśniające w trybie art. 255 p.p.s.a., skarżąca miała obowiązek zastosować się do wezwania. Brak dokumentów i oświadczeń, do przedłożenia których strona została wezwana, uniemożliwia weryfikację prawdziwości twierdzeń o niemożności poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżąca nie przedłożyła dodatkowych dokumentów także na etapie sprzeciwu.
Z tych względów podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.