Uzasadnienie
W dniu [...] Urząd Skarbowy w K. G. działając w oparciu o art. 11c ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm) wszczął postępowanie w sprawie ustalenia Panu T. O. zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu osobowego w stanie rozmontowanym. Postępowanie podatkowe wszczęto w związku z decyzją Dyrektora Urzędu Celnego we W. dopuszczającą do obrotu na polskim obszarze celnym samochód osobowy i wymierzającą z tego tytułu należne cło w kwocie [...].
W piśmie z dnia [...] Pan T.O. domagał się zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie do czasu rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny skarg na decyzje w sprawie wymiaru należności celnych.
Postanowieniem dnia [...] Urząd Skarbowy w K. G. wniosek Pana O. rozpatrzył odmownie wskazując na brak przesłanek do zwieszenia postępowania.
Izba Skarbowa we W. Ośrodek Zamiejscowy we J. G. postanowieniem z dnia [...] o nr [...] utrzymała w mocy rozstrzygniecie organu I instancji.
W złożonej skardze Pan O. zarzuca organom podatkowym, iż niewłaściwe oceniły podstawy do zawieszenia postępowania. W jego ocenie winny one zawiesić postępowanie podatkowe, bowiem ustalenia w zakresie cła wpływają na wymiar podatku. Skarżący zarzuca również, iż Izba Skarbowa nie poczekała z rozstrzygnięciem odwołania od decyzji ustalającej podatek i zażalenie na postanowienie w sprawie odmowy zawieszenia postępowania rozpatrzyła równocześnie z odwołaniem od ww. decyzji.
W związku z tak sformułowanymi zarzutami domaga się zawieszenia niniejszego postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Sąd spraw dotyczących wymiaru należności celnych lub uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie wskazując, że organ I instancji posiadał wszystkie niezbędne informacje do ustalenia zobowiązania - wynikały one z decyzji organu celnego. Nie było zatem prawnej przeszkody do orzekania w zakresie należności podatkowych a w efekcie nie można mówić o istnieniu przesłanki do zawieszenia postępowania w trybie art. 201 § 1 pkt 2 ordynacji podatkowej. Nie stanowi naruszenia prawa także fakt jednoczesnego orzekania w przedmiocie zawieszenia postępowania i ustalenia podatku - sprawy te jakkolwiek mające ze sobą związek stanowią odrębne zagadnienia. Dodatkowo Izba wskazała na istnienie możliwości wzruszenia decyzji w sprawie ustalenia podatku w sytuacji uchylenia przez Sąd decyzji organów celnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Art. 60 powołanej wyżej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, iż:
"Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności."
Kierując się dyspozycją przywołanego zapisu Sąd, po wnikliwym rozważeniu wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych rozpatrywanej sprawy doszedł do przekonania, iż cofniecie skargi nie zmierza do obejścia prawa, nie spowoduje również utrzymania w mocy aktu dotkniętego nieważnością. Powyższe ustalenia sprawiają, że Sąd związany jest czynnością procesową skarżącego, w związku, z czym po myśli art. 161 § 1 pkt 1 powołanej na wstępie ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie w sprawie należało umorzyć.