Uzasadnienie
Prawomocnym zarządzeniem z dnia 1.06.2016 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek P. M. o przyznanie prawa pomocy jaki skarżąca złożyła w następstwie wezwania do opłacenia skargi.
Zarządzenie to doręczono na oba podane przez skarżącą adresy (tj. na ul. [...] S. oraz na ul. [...] S.), przy czym, w stosunku do każdej przesyłki poczta poczyniła adnotację o wyprowadzeniu się adresata.
Wobec tego, ponownie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, kierując to zarządzenie na oba znane Sądowi adresy skarżącej. Obie te przesyłki zwrócono ponownie z tożsamą adnotacją o wyprowadzeniu się adresata.
Skarga nie została opłacona, co wynika z informacji uzyskanej z Wydziału Finansowo-Księgowego tut. Sądu (k. 36).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej w skrócie – "P.p.s.a.").
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi skarżąca wystąpiła z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku tym wskazała jednak odmienny od zamieszczonego w skardze adres dla doręczeń.
Następnie zarządzeniem z dnia 12.04.2016 r., które skierowano na adres wskazany w skardze (tj. na ul. [...], S.) wezwano skarżącą do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 1.06.2016 r. wniosek ten pozostawiono bez rozpoznania, przy czym ponownie odpis orzeczenia doręczono na adres wskazany w skardze. Wedle adnotacji poczty zamieszczonej na tej przesyłce, adresat pisma wyprowadził się z ul. [...], S. W dalszej kolejności, wobec ujawnienia innego adresu skarżącej (ul. [...], S.), referendarz sądowy podjął decyzję o ponownym doręczeniu zarządzenia z 1.06.2016 r. na adres na ten właśnie adres. Doręczenia tego nie udało się jednak dokonać także w sposób zastępczy wobec informacji poczty o wyprowadzeniu się adresata.
Zaznaczyć w tym miejscu należy, że strona postępowania sądowo-administracyjnego ma obowiązek informowania Sądu o każdej zmianie miejsca zamieszkania. Powinność ta wynika z art 70 § 1 P.p.s.a., zaś jej niedochowanie skutkuje pozostawieniem korespondencji w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Mając na uwadze, że strona otrzymała stosowne pouczenie (k. 10), a nowy adres skarżącej nie jest znany Sądowi, wezwania do uiszczenia wpisu sądowego dokonano na oba dotąd znane z akt sprawy adresy i wobec wyprowadzenia się adresata bez podania nowego adresu do korespondencji pozostawiono je ze skutkiem doręczenia w aktach sprawy (k. 30 i 33).
Wobec tego stwierdzić należy, że termin do uiszczenia wpisu od skargi rozpoczął swój bieg najpóźniej z dniem 29.08.2016 r., kiedy to wpłynęła do Sądu przesyłka zawierająca drugie, późniejsze wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi. W konsekwencji powyższego należało stwierdzić, że termin ustawowy do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi mijał w dniu 5.09.2016 r. Do tego też dnia należało najpóźniej ponieść wymagany wpis od skargi.
Okoliczność, że skarga nie została opłacona obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.