Uzasadnienie
Skarżąca Spółka, prowadząca działalność w zakresie m.in. gier losowych i zakładów wzajemnych, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że obecnie znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej. W ubiegłym roku podatkowym (2010) poniosła stratę w kwocie 2.344.896,11 zł. W wyniku wprowadzenia nowych przepisów w przedmiocie podatku od gier z tytułu prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, Spółka nie była w stanie uiszczać w terminie swoich zobowiązań podatkowych, co spowodowało, że obecnie prowadzone jest wobec niej postępowanie egzekucyjne na terenie całego kraju. Wnioskująca wskazała, że zajęciem egzekucyjnym zostały objęte rachunki bankowe oraz posiadane udziały w innej spółce kapitałowej. Spółka podejmuje próby zrównoważenia kosztów zwiększonych zobowiązań podatkowych obniżając koszty funkcjonowania firmy. Dodała, że postanowieniem Referendarza sądowego w WSA w Gdańsku z dnia 6 czerwca 2011 r. przyznane jej zostało prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (sygn. I SA/Gd 68/11). Na potwierdzenie załączona została kopia powyższego orzeczenia z uzasadnieniem.
W oświadczeniu o majątku i dochodach podano, że kapitał zakładowy Spółki wynosi 1.000.000 zł, wartość środków trwałych – 13.545.277,28 zł, a strata bilansowa za ostatni rok obrotowy (2010) w kwocie, która została wyżej podana.
Strona posiada jeden rachunek bankowy, którego saldo na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosiło (-) 6.595,63 zł.
Do wniosku załączony został (poza kopią postanowienia) bilans oraz rachunek zysków i strat za 2010 r., a także dokument potwierdzający stan konta na dzień 31 maja 2011 r. Dane z dokumentów rachunkowych potwierdzają informacje podane na urzędowym formularzu wniosku, a ponadto wynika z nich, że przychód netto w 2010 r. wyniósł 149.180.425,37 zł.
Jako znane z urzędu wskazać należy, że Spółka będąca stroną skarżącą przed tutejszym Sądem w sprawach I SA/Wr 243/ 11 i I SA/Wr 244/11, wnosiła w tych sprawach o zwolnienie od kosztów sądowych. W związku z tym przedłożyła – poza wymienionymi wyżej dokumentami – postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z 22 lutego 2011 r., dotyczące egzekwowanych zobowiązań podatkowych wobec jedynego udziałowca Spółki, tj. B Sp. z o.o., celem potwierdzenia okoliczności powołanych w uzasadnieniu wniosku.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Skarżąca Spółka powyższego nie wykazała. W związku z tym, że wniosek strony w powołanych wyżej sprawach był już przedmiotem rozpoznania, a okoliczności faktyczne są tożsame, wypada powtórzyć argumentację odmowy przyznania prawa pomocy w postanowieniach z dnia 13 czerwca 2011 r.
Wskazać należy, że wpis od skargi w sprawie został wyznaczony w wysokości 1.696 zł i zwykle stanowi najwyższy koszt sądowy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Mając natomiast na uwadze kwoty, jakie Spółka uzyskuje w wyniku prowadzonej działalności gospodarczej i jakie wydatkuje, nie można dać wiary, aby nie była w stanie pozyskać środków na opłacenie kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
W istocie w 2010 r. strona poniosła stratę w wysokości ponad 2.000.000 zł. Niemniej jej wartość stanowi niewielki odsetek wartości przychodów netto i świadczy tylko o dysponowaniu środkami finansowymi umożliwiającymi ponoszenie kosztów podatkowych. Poza tym zwrócić należy uwagę, że strata jest wielkością niezbędną do rozliczeń w podatku dochodowym. Nie zawsze jednak znajduje swoje odzwierciedlenie w rzeczywistej sytuacji ekonomicznej przedsiębiorcy.
Nie można uznać jako argumentu świadczącego o zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy faktu egzekwowania zobowiązań podatkowych. Potwierdzeniem miało być postanowienie z dnia 22 lutego 2011 r. Po pierwsze, lista wystawianych od marca 2010 r. tytułów wykonawczych dotyczy spółki B, która wprawdzie jest jedynym udziałowcem skarżącej, ale mimo wszystko stanowi odrębny podmiot z odrębnym majątkiem. Po drugie, powyższa okoliczność nie miała żadnego wpływu na działalność i obroty Spółki, o czym świadczy wartość przychodów netto za 2010 r.
Końcowo wskazać należy, że fakt zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych w innej sprawie nie może skutkować automatycznie przyznaniem prawa pomocy w każdym kolejnym postępowaniu sądowym. Z okoliczności tej wynika tylko tyle, że Spółka została odciążona od ponoszenia części kosztów, które co do zasady każdy zobligowany jest ponosić w związku ze swym udziałem w sprawie. Z przedstawionych faktów wynika, że Spółka mimo tego, na co powołano się w uzasadnieniu postanowienia z 6 czerwca 2011 r., to jest mimo przewagi wartości zobowiązań nad wartością aktywów trwałych, nie utraciła płynności finansowej i nadal prowadzi działalność przynoszącą przychody w wysokości prawie 150.000.000 zł. Z kolei należy powtórzyć i podkreślić, że kwoty kosztów, jakie jest zobligowana uiścić w tej oraz w pozostałych dwóch wymienionych sprawach są zaledwie niewielkim odsetkiem wartości obrotów wykazanych w rachunku zysków i strat za 2010 r.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.