Uzasadnienie
W dniu 6 kwietnia 2020 r. skarżąca spółka wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] lutego 2020 r., nr [...] o odmowie uchylenia decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...], z uwagi na niestwierdzenie istnienia przesłanek określonych w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej (tj. przesłanek wznowienia postępowania). W powyższej decyzji organ zawarł pouczenie, iż przysługuje od niej prawo do złożenia odwołania w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. wniósł o odrzucenie skargi wskazując, iż zaskarżoną decyzję o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej wydał działając w trybie postępowania wznowieniowego, jako organ I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Skargę należało odrzucić z uwagi na niewyczerpanie przez stronę skarżącą środków zaskarżenia w sprawie.
Stosownie do art. 52 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 tj.; dalej zwanej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Należy zauważyć, iż zaskarżoną w sprawie decyzję o odmowie uchylenia decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] grudnia 2018 r. w przedmiocie określenia podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy 01.01.2013-31.12.2013 r., organ wydał na podstawie art. 244 § 1 i art. 245 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.; dalej jako: "O.p."), działając jako organ I instancji. Decyzja kończąca postępowanie wznowieniowe wydawana jest przez organ, który wydał poprzednią decyzję w ostatniej instancji (bądź organ, który został wyznaczony przez organ wyższego stopnia). Zawsze będzie to jednak decyzja wydana w I instancji (vide: H. Dzwonkowski, A. Huchla, C. Kosikowski, Ordynacja podatkowa. Komentarz, wyd. III, ABC 2003). Nie może ulegać wątpliwości, że sprawa dotycząca wznowienia postępowania jest sprawą podatkową, która podlega regułom określonym w przepisach ogólnych, określonych w Ordynacji podatkowej, w tym zasadzie dwuinstancyjności sformułowanej w art. 127 O. p. Ponadto, zgodnie z art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji.
Wyjątki od tej zasady oraz tryb zaskarżania określa ustawa. W rozdziale 17 Ordynacji podatkowej nie ustanowiono żadnych wyjątków od zasady dwuinstancyjności. Od decyzji kończących postępowanie w sprawie wznowienia postępowania, służy zatem prawo odwołania i prawo dwukrotnego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia sprawy podatkowej (wznowieniowej).
W niniejszej sprawie kwestia wznowienia postępowania została dotychczas rozpoznana przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. po raz pierwszy (tj. w I instancji) w decyzji z dnia [...] lutego 2020 r., nr [...]. Zatem na tę właśnie decyzję przysługiwało odwołanie, nie skarga do sądu administracyjnego. Strona skarżąc nie wyczerpała zatem przysługujących jej środków zaskarżenia w sprawie.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w pkt I sentencji.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 232 § 2 p.p.s.a.). Z powyższych względów, wobec odrzucenia skargi w sprawie, należało zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 zł, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi o czym Sąd postanowił, jak w pkt II sentencji.