Uzasadnienie
W dniu 08 grudnia 2010 r. skarżący P. Z. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W., z dnia [...] r. nr [...] i uiścił od niej wpis sądowy w wysokości 100 zł.
Z kolei pismem z dnia 16 grudnia 2010 r. oświadczył o cofnięciu skargi, wskazując jako przyczynę umorzenie przez organ egzekucyjny wszystkich postępowań egzekucyjnych prowadzonych wobec jego osoby.
Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę, w związku z jej cofnięciem przez skarżącego, wniósł o umorzenie postępowania w sprawie.
W dniu 24 marca 2011 r. Naczelnik "X" Urzędu Skarbowego we W., na wezwanie Sądu, nadesłał odpisy postanowień z dnia [...] nr [...] i [...], zgodnie z którymi umorzono postępowania egzekucyjne prowadzone wobec skarżącego, będące przedmiotem niniejszej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Postępowanie w sprawie podlega umorzeniu.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, o ile cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa lub spowodowania utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Natomiast w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd umarza postępowanie w razie skutecznego cofnięcia skargi.
W oparciu o akta sprawy stwierdzić należy, że w wyniku cofnięcia skargi nie dojdzie do obejścia prawa, ani utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Wobec tego, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postępowanie w sprawie należało umorzyć.
O kosztach Sąd orzekł w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego, Sąd zwraca stronie z urzędu cały uiszczony wpis od pisma cofniętego.