Uzasadnienie
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji Urzędu Skarbowego w Brzegu z dnia [...], nr [...] w sprawie określenia podatku od towarów i usług za wskazane miesiące 2001 r. skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów materialnego prawa podatkowego jaki i przepisów postępowania podatkowego.
Pismem z dnia 13 stycznia 2004 r., potwierdzonym następnie pismem z dnia 27 września 2004 r. skarżąca oświadczyła, iż wycofuje wniesioną przez siebie, a wyżej przedstawioną skargę, gdyż na skutek wydania przez organ odwoławczy rozstrzygnięcia o charakterze kasacyjnym, brak jest przedmiotu zaskarżenia - skarżąca wskazała, że "nie ma co skarżyć".
Stosownie zatem do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), skarżący może cofnąć skargę, które to cofnięcie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszym jednak przypadku, na skutek wyeliminowania zaskarżonego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego, nie występują okoliczności, które sprzeciwiałyby się skutecznemu cofnięciu skargi przez stronę i czyniło to cofnięcie niedopuszczalnym.
Konsekwencja skutecznego cofnięcia skargi jest zaś umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, co wynika z treści art. 161 § 1 pkt 1 powołanego Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z przedstawionych zatem przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o powołane przepisy orzekł jak w sentencji postanowienia.