Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Starostwa Powiatowego w J. jest interpretacja przepisów prawa podatkowego z dnia [...] r., wydana przez Ministra Finansów w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 z e zm. – powoływanej dalej jako O.p.) i doręczona stronie w dniu [...] r.
Z akt sprawy wynika, że wniosek Starostwa Powiatowego w J. o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął do organu w dniu [...] r.
Przedstawiając stan faktyczny, wnioskodawca wskazał, że decyzją Wojewody D. (nr [...]), wydaną na podstawie z art. 14 ust. 1 ust 1,3 i 4 w związku z art. 18 oraz 23 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. nr 80, poz. 721 ze zm.) oraz art. 5 ust. 2 ustawy z 18 października 2006 r. w zmianie ww. ustawy(Dz. U. nr 220, poz. 1601 ze zm.), stwierdzono nabycie z mocy prawa z dniem [...] r. przez Skarb Państwa prawa własności części nieruchomości, należącej dotychczas do Powiatu J., ustalono odszkodowanie za odjecie prawa własności nieruchomości oraz stwierdzono, że wpłata odszkodowania na rzecz Powiatu J. powinna być dokonana przez Dyrektora Generalnego Dróg Krajowych i Autostrad.
Na gruncie tak przedstawionego stanu faktycznego Starostwo Powiatowe w J. sformułowała następujące pytania:
- 1) Czy wynikająca z decyzji administracyjnej czynność przeniesienia prawa własności nieruchomości przysługującej jednemu podmiotowi publicznemu (Powiat) na rzecz innego podmiotu publicznego (Skarb Państwa) jest działalnością gospodarczą?
- 2) Czy opisana czynność powoduje konieczność zapłaty podatku od towarów i usług przez Powiat?
Zdaniem wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym w myśl przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz uregulowań wynikających z Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu od wartości dodanej (Dz. U UE L Nr 347) nie powstaje obowiązek zapłaty podatku VAT. Wnioskodawca powołał przepisy art. 7 ust. 1, art. 15 ust. 1 ustawy o VAT oraz art. 6 ust 1 ustawy o samorządzie powiatowym, a także art. 9 i art. 13 Dyrektywy i stwierdził, że przekazanie towaru przez jeden organ publiczny drugiemu podmiotowi publicznemu nie powinno wywoływać skutków podatkowych w zakresie podatku VAT. Przeniesienie majątku między organami administracji rządowej i samorządowej dokonywane w celu realizacji zadań publicznych nie powinno być traktowane jak obrót gospodarczy opodatkowany podatkiem od towarów i usług. Starostwo Powiatowe uznało, że przedstawione stanowisko potwierdza Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8.10.2007 r. sygn. akt I FPS 2/07.
Działający w imieniu Ministra Finansów, Dyrektor Izby Skarbowej w P. w interpretacji z dnia [...] r., uznał stanowisko wnioskodawcy z nieprawidłowe.
Powołując art. 5 ust. 1, art. 2 pkt 6 i art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm. – dalej powoływanej jako ustawa o VAT) stwierdził, że każda czynność stanowiąca dostawę towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jeśli jest dokonywana przez podatnika tego podatku. Kto jest podatnikiem ustawodawca określił w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 15 ust. 6 ww ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji, których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Organ wskazał także na § 8 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatków o d towarów i usług (Dz. U. nr 97, poz. 970 ze zm. – dalej rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 27.04.2004 r.), który stanowi, że jednostki samorządu terytorialnego korzystają ze zwolnienia przedmiotowego w zakresie czynności związanych z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywanych w imieniu własnym i na własna odpowiedzialność, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Organ wskazał także na przepisy ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych i wyjaśnił, że w przedstawionym stanie faktycznym z dniem [...] r. nastąpiło przeniesienie z mocy prawa własności nieruchomości w zamian za odszkodowanie. Miała zatem miejsce dostawa towaru, a odszkodowanie stanowi wynagrodzenie, czyniąc transakcję odpłatną. W roli organu władzy publicznej występuje Wojewoda, a nie wnioskodawca. Przenosząc własność nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa Powiat nie realizuje ani zadań własnych, ani zadań zleconych, co dawałoby możliwość korzystania ze zwolnienia przewidzianego w § 8 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27.04.2004 r..
Odnosząc się do powołanej przez wnioskodawcę Uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego, organ stwierdził, że dotyczy ona przeniesienia prawa własności na rzecz Skarbu Państwa w zamian za zaległości podatkowe z tytułu podatków, stanowiących dochody budżetu państwa, nie odnosi się zatem do stanu faktycznego przedstawianego w rozpoznawanej sprawy.
Organ stwierdził, że dokonane czynności, w myśl ustawy o VAT, mieszczą się w pojęciu działalności gospodarczej.
Pismem z dnia [...] r. strona wystąpiła do Ministra Finansów z wnioskiem, w trybie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm. - dalej powoływanej jako P.p.s.a.) o usunięcie naruszeń prawa.
Ministrem Finansów, po ponownym przeanalizowaniu sprawy, w piśmie z dnia [...] r., stwierdził brak podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego i przytoczył argumentację z interpretacji indywidualnej.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Starostwo Powiatowe w J. wniosło do uchylenie interpretacji indywidualnej i zasądzenie kosztów postępowania sądowego.
Strona skarżąca uważa, że Minister Finansów w oderwaniu od definicji zawartej w ustawie o VAT i bez należytego rozważenia wskazanych we wniosku okoliczności faktycznych, uznał skarżącego, za podmiotem prowadzący samodzielnie działalność gospodarczą.
Strona skarżąca powołuje się na definicję zawartą w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT i wywodzi, że czynność będzie opodatkowana VAT, jeśli dokona jej podmiot działający w charakterze podatnika i wskazuje na wyrok NSA z dnia 29.10.2007 r. I FPS 3/07, z którego wynika, że podmiot działa w charakterze podatnika jeśli działa jako producent, handlowiec usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik lub osoba wykonująca wolny zawód.
Skarżący powołuje też na art. 15 ust. 6 ustawy o VAT i wywodzi, że w przedstawionym stanie faktycznym nie jest uprawniony wniosek, że pozbawienie skarżącego prawa własności nieruchomości opiera się na zasadach cywilnoprawnych i nie jest związane z realizacją zadań w zakresie prawa publicznego.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów, podtrzymał dotychczas prezentowane stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Takiej kontroli podlegają m.in. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 punkt 4a P.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga analizowana według powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie, choć z innych powodów, niż wskazane w jej treści.
Zgodnie z art. 14b O.p., Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego nazywaną interpretacją indywidualną. Z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że z wnioskiem o indywidualną interpretację można wystąpić jedynie we własnej sprawie.
Udzielający interpretacji indywidualnej, Minister Finansów winien czuwać czy z wnioskiem wystąpił uprawniony podmiot, tj. czy wnioskodawca wystąpił we własnej sprawie i czy ma stosowne umocowanie. Mieści się to w zakresie badania prawidłowości wniosku pod względem formalnym. Ustalenia w tym zakresie mają istotne znaczenie co najmniej z dwóch powodów.
Po pierwsze, z uwagi na skuteczność oświadczenia, o jakim mowa w art.14b § 4 O.p., tj. oświadczenia o toczącym się postępowaniu podatkowym, kontroli podatkowej, postępowaniu kontrolnym organu kontroli skarbowej lub rozstrzygnięciu sprawy decyzją albo postanowieniem organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.
Po drugie, z uwagi na skutki zastosowania się do interpretacji indywidualnej, o jakich mowa w art. 14k § 1 i § 3 i art. 14m O.p., które to skutki w przypadku zmiany interpretacji indywidualnej lub jej uchylenia przez sąd administracyjny są złagodzone, ale tylko w odniesieniu do wnioskodawcy.
W rozpoznawanej sprawie, z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej wystąpiło Starostwo Powiatowe w J. Wniosek w imieniu Starostwa podpisał Skarbnik Powiatu. Z treści wniosku wynika, że zarówno stan faktyczny, jaki i pytanie dotyczy nie Starostwa Powiatowego w J., ale Powiatu J. Podatnikiem podatku od towarów i usług, może być Powiat J., jako samorządowa osoba prawna, nigdy Starostwo Powiatowe w J. Starostwo Powiatowe w J. jest jedynie urzędem obsługującym Powiat i nie jest zdolne do podejmowania samodzielnych działań we własnym imieniu i na własny rachunek. Starostwo Powiatowe w J., występując o interpretację przepisów podatkowych zakresie podatku od towarów i usług, nie występowało zatem we własnej sprawie, ale w sprawie Powiatu J. Minister Finansów udzielając interpretacji indywidualnej, w odpowiedzi na wniosek Starostwa Powiatowego w J. i kierując tę interpretację do wnioskodawcy, tj. Starostwa Powiatowego w J. naruszył art. 14b § 1 O.p. Wniosek o interpretację nie pochodził bowiem od podmiotu, który występuje we własnej sprawie.
Ponownie rozpoznając sprawę Minister Finansów winien odmówić wszczęcie postępowania w sprawie interpretacji indywidualnej, na podstawie art. 165a O.p w związku z art. 14h tej ustawy, gdyż wniosek o interpretację pochodzi od podmiotu, który, w myśl art. 14b § 1 O.p, nie jest stroną w tym postępowaniu.
Z tych względów Sąd, na podstawie art.146 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaskarżoną interpretacje uchylił. O wstrzymaniu wykonania uchylonej interpretacji do czasu uprawomocnienia wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 152 ww. ustawy. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania sądowego uzasadnia art. 200 tej ustawy.