Uzasadnienie
W skardze na decyzję oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia, Skarżąca (reprezentowana przez adwokata) wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu prawdopodobieństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, tj. pozbawienie Skarżącej środków finansowych niezbędnych do realizacji podstawowych potrzeb życiowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; dalej w skrócie: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.
Przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2014 r. sygn. akt II OZ 752/14, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Przy czym wykazanie prawdopodobieństwa wystąpienia tychże skutków ciąży wyłącznie na wnioskodawcy.
Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że Skarżąca - uzasadniając rzeczony wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej - ograniczyła się jedynie do niczym niepopartego twierdzenia, że wykonanie decyzji pozbawi ją środków finansowych niezbędnych do realizacji podstawowych potrzeb życiowych. Tymczasem, zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji spowoduje tak daleko idące skutki, musi się odbywać z uwzględnieniem – co nie zostało przedstawione w niniejszej sprawie - szczegółowych informacji o sytuacji majątkowej strony, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, składnikach majątku, a także dodatkowo ponoszonych wydatkach. Powyższe zaś oznacza brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku, który uniemożliwia jego merytoryczną ocenę i w konsekwencji skutkuje odmową udzielenia ochrony tymczasowej.
W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.