Uzasadnienie
Podatnik w dniu [...] złożył korektę pierwotnej deklaracji VAT-7 za miesiąc październik 1999 r. Następnie w dniu [...] złożono kolejną korektę deklaracji VAT-7 za wyżej wymieniony miesiąc. W złożonych deklaracjach korygujących podatnik zadeklarował kwoty zobowiązania w kwotach niższych niż w pierwotnie złożonej deklaracji. Strona wraz z w/w korektami złożyła wniosek o zwrot nadpłaconego podatku.
W piśmie uzupełniającym z dnia [...] podatnik wskazał, iż nadpłata podatku od towarów i usług nastąpiła w wyniku pomyłki w zakwalifikowaniu usług wynajmu basenu oraz sali gimnastycznej. Podatnik powołał się na pismo Urzędu Statystycznego we W. nr [...] z dnia [...] zgodnie z którym usługi te zaliczane są do grupowania PKWiU 92.62.12 " Pozostałe usługi związane ze sportem", KWiU 92.62.12 " Usługi związane z imprezami sportowymi pozostałe, gdzie indziej nie sklasyfikowane". Klasyfikacja ta zdaniem strony przesądza o uznaniu przedmiotowych usług jako zwolnionych od podatku od towarów i usług.
Urząd Skarbowy w decyzji z dnia [...][...]odmówił podatnikowi stwierdzenia nadpłaty za miesiąc październik 1999 r. ponieważ uznał, iż wynajem basenu i sali gimnastycznej nie korzysta ze zwolnienia od opodatkowania.
Organ drugiej instancji decyzją z dnia [...] PP [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia celem wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy kwotami deklarowanymi przez podatnika a zestawieniami kwot ustalonych przez kontrolujących w rejestrze sprzedaży podatku VAT.
Urząd Skarbowy W.-S.M. postanowieniem z dnia [...] wszczął postępowanie podatkowe, zakończone decyzją nr [...] z dnia [...], w której Urząd określił kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc październik 1999 r. w wysokości [...] i zaległość podatkową w kwocie [...]
W związku z określeniem w w/w decyzji kwoty zobowiązania Urząd Skarbowy -decyzją z dnia [...] nr [...] odmówił stwierdzenia nadpłaty za miesiąc październik 1999 r.
Od powyższej decyzji dnia [...] podatnik złożył odwołanie, w którym wniósł o jej uchylenie i wydanie decyzji uwzględniającej, iż wykonywana usługa jest usługą związaną z rekreacją kulturą i sportem o symbolu KWiU 92., a zatem stosownie do załącznika nr 2 ustawy o podatku od towarów i usług jest zwolniona z podatku VAT.
Sygn. Akt I S.A./Wr 2979/01 3
Decyzją z dnia [...] nr [...] Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego określającą kwotę zobowiązania podatkowego za miesiąc październik 1999.
Jednocześnie decyzją nr [...] z dnia [...] utrzymała w mocy decyzję odmawiającą stwierdzenia nadpłaty.
W skardze na tą ostatnią decyzję podatnik zarzuca, nieprawidłowe przyjęcie przez organy podatkowe klasyfikacji świadczonych przez Skarżącego usług. Skarżący powołuje się przy tym na posiadane interpretacje Organów Statystyki Państwowej.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wnosi o jej oddalenie. Jednocześnie Izba informuje, że na w związku z otrzymanym zmienionym stanowiskiem Urzędu Statystycznego w sprawie klasyfikacji spornych usług uznała, że istnieją przesłanki do wznowienia postępowania, wznowiła postanowieniem nr [...] postępowanie w wymiarowe.
Na rozprawie podatnik oświadczył, że wobec uzgodnienia stanowisk z organami skarbowymi cofa skargę.
Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego ośrodek zamiejscowy we W. przed dniem 1 stycznia 2004 i postępowanie w sprawie do tego dnia nie zostało zakończone. Wobec tego - zgodnie z art. 97 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz U 153 poz. 1271), sprawa podlega rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. i na podstawie przepisów ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U 153 poz. 1270 z późn. zm.) Sąd stwierdza nieważność decyzji, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kpa lub w innych przepisach. W myśl art. 247 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) przesłanką stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej jest jej wydanie w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Chodzi tu o sytuację, w której rozstrzygnięto dwa razy tę samą sprawę.
Działając w wyniku wniosku strony z dnia [...] Urząd Skarbowy wydał dwie decyzje: z dnia [...] określającą podatek od towarów i usług z miesiąc październik 1998 oraz z [...], którą odmówiono stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za ten sam okres.
Sygn. Akt I S.A./Wr 2979/01 4
W istocie więc Urząd orzekł dwukrotnie w tej samej sprawie - to jest o wysokości zobowiązania w podatku VAT za ten sam miesiąc. Należy bowiem uwzględnić, że pojęcie nadpłaty nie może być traktowane w oderwaniu od zobowiązania podatkowego jako całości. Nadpłata podatku powstaje wówczas gdy podatnik zapłacił wyższą kwotę podatku (zaliczek) niż ta, którą powinien zapłacić w ramach ciążącego na nim zobowiązania podatkowego. Dlatego też podstawowe znaczenie w decyzji określającej wielkość nadpłaty ma deklaratoryjne ustalenie zobowiązania podatkowego, czego niejako rachunkowym wyrazem może być nadpłata. Wynika bowiem ona (tak samo jak zaległość podatkowa) z różnicy pomiędzy zobowiązaniem jakie powstało z mocy prawa z chwilą zaistnienia zdarzenia powodującego powstanie tego zobowiązania, a jego wysokością ustaloną w złożonej przez podatnika deklaracji (por. R. Mastalski, Prawo podatkowe I - część ogólna, Warszawa 1998 r., str. 229).
Jeżeli organ podatkowy poddał już kontroli zobowiązanie podatkowe podatnika za dany okres podatkowy i dał temu wyraz w decyzji określającej wymiar tego zobowiązania, w sposób ostateczny ustalone zostały elementy tego zobowiązania jako całości, a zatem i brak nadpłaty (wyrok NSA z dnia 12.05.1999r I S.A./Wr 349/98 LEX nr 37249). Odrębne rozpatrywanie wniosku podatnika o stwierdzenie nadpłaty było w tym wypadku bezprzedmiotowe, a wydanie w tym postępowaniu decyzji doprowadziło do istnienia dwóch ostatecznych decyzji w tej samej sprawie co - zgodnie z art. 247 § 1 pkt. 4 Ordynacji podatkowej stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli spowodowałoby to utrzymanie w mocy czynności dotkniętej wadą nieważności. Ponieważ -jak wykazano wyżej zaskarżona decyzja dotknięta była wadą nieważności - nie było możliwe uwzględnienie cofnięcia skargi i umorzenie postępowania.
Ponieważ decyzja o odmowie stwierdzenia nadpłaty nie nadaje się do przymusowego wykonania Sąd odstąpił od orzekania o jej wykonalności.
Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku