Uzasadnienie
W skardze Skarżąca Spółka działająca przez pełnomocnika radcę prawnego zaskarżyła postanowienie Dyrektora Izby Celnej we W. z [...] r. Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej we W. z [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uznania zarzutów na postępowanie egzekucyjne.
W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Wskazał, że po ponownym przeanalizowaniu stanu faktycznego sprawy, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uwzględnił skargę w całości i postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu podatkowego I instancji i uznał zarzuty na postępowanie egzekucyjne za zasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd umarza postępowanie, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe między innymi na skutek uwzględnienia skargi przez organ podatkowy w trybie autokontroli (art. 54 § 3 p.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie Dyrektor Izby Celnej we W., w trybie autokontroli, uwzględnił skargę w całości i postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] (doręczonym pełnomocnikowi 10 lutego 2011 r.) uchylił zaskarżone postanowienie wraz z poprzedzającym je postanowieniem organu podatkowego I instancji, uznając zarzuty na postępowanie egzekucyjne za zasadne.
W konsekwencji, skoro - na skutek uwzględnienia skargi w całości – wyeliminowano z obrotu prawnego postanowienie będące przedmiotem skargi, jak również nie wniesiono środka zaskarżenia od tego rozstrzygnięcia, to postępowanie jako bezprzedmiotowe należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. umorzyć.
Odnosząc się do wniosku Dyrektora Izby Celnej zawartego w odpowiedzi na skargę w zakresie miarkowania kosztów zastępstwa procesowego wskazać należy, że jedynie w przypadku umorzenia postępowania wskutek skutecznie przeprowadzonej mediacji (art. 118 § 2 p.p.s.a) sąd może zasądzić na rzecz skarżącego zwrot tylko części kosztów, odpowiednio stosując art. 206 p.p.s.a (art. 201 § 2 p.p.s.a.). Stosownie bowiem do treści art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Zgodnie z treścią art. 205 § 2 powołanej ustawy do niezbędnych kosztów postępowania strony prezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego oraz koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa przez strony.
W świetle powołanych regulacji prawnych wniosek organu należało uznać za nieuzasadniony, albowiem brak jest podstaw aby obniżyć-wskutek uwzględnienia skargi w całości przez organ i umorzenia postępowania przez sąd- wysokość wynagrodzenia poniżej minimalnej stawki określonej w § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163 poz. 1349).
Wobec umorzenia przez Sąd postępowania przed rozprawą, na mocy art. 201 (2 w zw. z art. 205 § 2 i § 4, art. 209 p.p.s.a. orzeczono o zwrocie kosztów postępowania sądowego. Na zasądzoną kwotę kosztów składały się: 100 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi, 240,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego oraz 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.