Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 grudnia 2017 r. A sp. z o.o. z siedzibą w J. (dalej: skarżąca spółka) wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości.
Na zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 11 stycznia 2018 r. i 12 stycznia 2018 r. wezwano skarżącą spółkę do uzupełnienia braków formalnych skargi przez: jej podpisanie bądź nadesłanie podpisanego odpisu skargi oraz złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego), a także wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. W wezwaniach, które doręczono skarżącej spółce w dniu 5 lutego 2018 r., wskazano siedmiodniowy termin do dokonania wymienionych czynności procesowych, pod rygorem odrzucenia skargi.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca spółka nie uzupełniła wskazanych braków skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
Na wstępie wyjaśnić należy, że po wpłynięciu skargi, Sąd w pierwszej kolejności bada jej warunki formalne. Podstawowym wymogiem formalnym skargi jest wykazanie, że pochodzi ona od legitymowanego podmiotu.
Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4) w zw. z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.), skarga musi zawierać podpis osoby uprawnionej. Zgodnie natomiast z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Podmioty, o których mowa powyżej, mają - wedle dyspozycji art. 29 p.p.s.a. - obowiązek wykazania swojego umocowania do wniesienia skargi. Takim dokumentem jest, w odniesieniu do skarżącej spółki, odpis z Krajowego Rejestru Sądowego.
W sytuacji dostrzeżenia braków formalnych skargi, przewodniczący wzywa do ich usunięcia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Nieusunięcie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, skutkuje natomiast koniecznością odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a.
Skarga podlega również opłaceniu wpisem sądowym, o czym stanowi art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., którego nieuiszczenie - pomimo wezwania - powoduje jej odrzucenie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca spółka została prawidłowo wezwana do usunięcia zauważonych braków formalnych skargi (złożenie podpisu i przedłożenie odpisu z KRS) oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwania w tym przedmiocie doręczono w dniu 5 lutego 2018 r., a zatem termin do dokonania wymienionych w nich czynności procesowych upływał z dniem 12 lutego 2018 r. W wyznaczonym siedmiodniowym terminie wskazanych braków formalnych oraz braku fiskalnego skargi jednak nie usunięto.
W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu, o czym Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) i art. 220 § 3 p.p.s.a.