Uzasadnienie
A sp. z o.o. z siedzibą w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. opisaną w sentencji niniejszego postanowienia.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 29 marca 2016 r. spółka została wezwana pismem z dnia 5 kwietnia 2016 r. do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpisu z KRS) - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru przesyłki, odpis powyżej wskazanego zarządzenia wraz z pismem przewodnim Sądu z dnia 5 kwietnia 2016 r., został doręczony stronie skarżącej w dniu 25 kwietnia 2016 r. (k. 21 akt sądowoadministracyjnych), a zatem termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upływał w dniu 2 maja 2016 r.
Z akt sprawy wynika, że brak formalny skargi nie został przez stronę usunięty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: p.p.s.a.), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu.
Podmioty, o których mowa powyżej, mają - wedle dyspozycji art. 29 p.p.s.a. - obowiązek wykazania swojego umocowania do wniesienia skargi dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
W przypadku złożenia skargi do sądu administracyjnego przez osobę prawną, ma ona obowiązek dołączyć do akt sprawy dokument wykazujący umocowanie do reprezentacji strony skarżącej. Stosownym dokumentem do wykazania osób upoważnionych do reprezentowania spółek prawa handlowego jest niewątpliwie odpis z Rejestru Przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym.
Wskazany warunek formalny skargi - jeżeli przewodniczący stwierdzi jego brak - podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ponieważ ustawa w art. 58 § 1 pkt 3 stanowi, że w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd zobligowany jest do jej odrzucenia, wymieniony w art. 49 § 1 p.p.s.a. rygor nie będzie miał zastosowania.
W kwestii braku formalnego, jakim jest niedołączenie do skargi odpisu z KRS wyjaśnić ponadto należy, że wprawdzie ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym w art. 15 ust. 1 określa, że od dnia ogłoszenia w Monitorze Sądowym i Gospodarczym nikt nie może zasłaniać się nieznajomością ogłoszonych wpisów, to z ratio legis tego przepisu – jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 28 maja 2015 r. I FSK 823/15 (CBOSA) - nie można jednak wywodzić, że na sądzie ciąży obowiązek poszukiwania potrzebnych informacji we własnym zakresie i uzupełniania akt sprawy o dokumenty, które ma obowiązek przedstawić strona skarżąca w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wszczynanym na skutek aktywności tej strony, wyrażonej w formie skargi.
Wobec tego, należy zgodzić się z poglądem wyrażonym w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2013 r. I GSK 1346/13 (CBOSA), zgodnie z którym, ogłoszenie dokonanego wpisu nie zwalnia strony od obowiązku uzupełniania braków formalnych, a ciężar czynienia ustaleń, czy osoba dokonująca czynności posiada stosowne umocowanie, nie zostaje przerzucony na przewodniczącego (na etapie kontroli warunków formalnych skargi) bądź na sąd (na etapie oceny czy zachodzą podstawy do odrzucenia skargi wobec niewykonania zarządzenia przewodniczącego).
W stanie faktycznym sprawy, przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia wymienionego powyżej braku formalnego skargi, doręczona została stronie skarżącej w dniu 25 kwietnia 2016 r. Zatem, liczony od dnia następnego siedmiodniowy termin do wykonania wezwania mijał w dniu 2 maja 2016 r. (poniedziałek). Jak potwierdza zawartość akt sprawy, brak o jakim mowa wyżej, nie został jednak w sprawie uzupełniony.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.