Uzasadnienie
Pismem z dnia 1 marca 2021 r. strona wniosła skargę na postanowienie w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za marzec 2017 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 9 czerwca 2021 r. stronę wezwano do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.
Strona nie uiściła wpisu i pismem z 14 lipca 2021 r. oświadczyła, że cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić z uwagi na nieuiszczenie wpisu. Zgodnie z 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
W rozpoznawanej sprawie w odpowiedzi na wezwanie Przewodniczącego Wydziału o uiszczenie należnego wpisu, strona cofnęła skargę, co winno skutkować umorzeniem postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Jednakże jest to możliwie tylko w przypadku skutecznie wniesionej skargi, a taką jest skarga należycie opłacona. W przeciwnym wypadku skargę należy odrzucić.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił, orzekając jak w sentencji postanowienia.