Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem utrzymano w mocy postanowienie Urzędu Skarbowego w Ś. z dnia [...] nr [...], którym na podstawie art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej sprostowano z urzędu jako oczywiste omyłki w decyzji tegoż Urzędu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na podstawie art. 33 § 2 i 3 Ordynacji zobowiązań E.P. z tytułu podatku od towarów i usług za lata 1998 i 1999 we wstępnie określonej wysokości [...]. Omyłkami tymi było podanie na str. 1 w wierszu 11 i na str. 2 w wierszu 36 numeru NIP podatnika jako [...] zamiast [...] oraz na str. 1 w wierszu 9 i 10 zapisanie słów "prowadzącemu do dnia [...] Firmę A zamiast "prowadzącemu Firmę A. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego pełnomocnik podatnika wniósł o stwierdzenie nieważności lub uchylenie postanowienia podnosząc, iż wydane zostało z naruszeniem art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej, który pozwala na prostowanie w tym trybie błędów rachunkowych lub innych oczywistych omyłek w wydanych decyzjach, a nie mylnych ustaleń faktycznych.
Błędem pisarskim będzie na przykład błąd w nazwisku strony, który powstał przy sporządzaniu czystopisu maszynowego decyzji przez naciśnięcie niewłaściwego klawisza, zaś błędem rachunkowym omyłka w działaniu matematycznym, jeżeli jest ono zawarte w treści decyzji. Nie jest natomiast dopuszczalne sprostowanie, które prowadziłoby do ponownego odmiennego rozstrzygnięcia sprawy. W postanowieniu mamy do czynienia z błędnym ustaleniem stanu faktycznego, gdyż spółka A nadal prosperuje i osiąga obrót kształtujący się w granicach około [...] miesięcznie. Stwierdzenie, że firma zakończyła działalność gospodarczą [...] miało wpływ na dokonanie zabezpieczenia, gdyż budziło wątpliwość co do wypłacalności E. P. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie stwierdzając, że jeśli Urząd Skarbowy błędnie podał w decyzji numer NIP podatnika oraz błędnie wskazał, że prowadził on działalność gospodarczą do dnia [...], to są to oczywiste omyłki, jeżeli strona nadal prowadzi działalność, a jej NIP jest taki, jak wskazano w sprostowaniu.
Ponieważ skarga w rozpoznawanej sprawie wniesiona została przed dniem [...], a postępowanie do tego czasu nie zostało zakończone, zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271) podlegała rozpoznaniu przez właściwy Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).
Wojewódzki Sad Administracyjny po rozpoznaniu sprawy uznał wniesioną skargę za uzasadnioną.
Art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej stanowi, że organ podatkowy może, z urzędu lub na żądanie strony, prostować w drodze postanowienia błędy rachunkowe lub inne oczywiste omyłki w wydanej przez ten organ decyzji. W orzecznictwie sądowym przyjęto, że postanowienie, jakie przewiduje ten przepis, prowadzi do wyeliminowania z decyzji jedynie najdrobniejszych błędów, które mogą być usunięte bez wpływu na treść rozstrzygnięcia zawartego w decyzji, służą więc swego rodzaju kosmetycznemu skorygowaniu jej formy bez wnikania w treść merytoryczną (np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2000r. sygn. III SA 761/99, Lex nr 79231). Zestawienie w przepisie innych oczywistych omyłek z błędami rachunkowymi wskazuje na najbardziej elementarny charakter tego rodzaju błędów. Janusz Borkowski w komentarzu "Ordynacja podatkowa. Komentarz 2003" Barbary Adamiak, Janusza Borkowskiego, Ryszarda Mastalskiego i Janusza Zubrzyckiego (Wrocław 2003, str. 698-699) wskazuje, powołując się na pogląd już ustalony w doktrynie, że poprawienie błędu rachunkowego nie może mieć cech wkraczających w rozstrzygnięcie o wymiarze zobowiązania podatkowego, zaś istota oczywistych omyłek leży w tym, że w orzeczeniu wyrażono coś, co w sposób widoczny jest niezgodne z myślą wyrażoną przez organ administracyjny, coś, co zostało wypowiedziane tylko przez przeoczenie, niewłaściwy dobór słów lub drobną omyłkę pisarską.
Tymczasem w zaskarżonej decyzji poprawiono nie błędnie wpisaną cyfrę w Numerze Identyfikacji Podatkowej skarżącego podatnika, ale cały ten wielocyfrowy numer zmieniono na zupełnie inny w dwóch miejscach na dwóch stronach decyzji. Gdyby w tej kwestii mieć nawet wątpliwość, czy ta zmiana wykracza poza zakres sprostowania oczywistych omyłek na podstawie art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej, to w sposób oczywisty i niedopuszczalny naruszono ten przepis, prostując w jego trybie stwierdzenie, że skarżący E. P. prowadził Firmę A "do dnia [...].". Z tego stwierdzenia zawartego w części wstępnej decyzji o zabezpieczeniu zaległości podatkowych z dnia [...]. wyprowadzono w istotnej mierze zawarty w jej uzasadnieniu wniosek, pisząc, że "Podatnik zlikwidował działalność gospodarczą pod firmą A E. P. w Ś. ul. K. [...] i aktualnie nie uzyskuje przychodów gwarantujących spłatę przewidywanego zobowiązania podatkowego".
Tego wniosku z uzasadnienia decyzji nie sprostowano. Nie zlikwidowano zatem w drodze sprostowania drobnej, oczywistej omyłki, która stałaby w sprzeczności z ustaleniami faktycznymi przyjętymi za podstawę rozstrzygnięcia, ale taką sprzeczność właśnie zaskarżonym postanowieniem wywołano. Ponieważ naruszenie w opisanej sytuacji przepisu art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej miało niewątpliwie istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, uchylono zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając o zwrocie na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego w myśl art. 200 i art. 209 tej ustawy w związku z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające (...), powołanej wyżej. Z uwagi na ciężar stwierdzonego naruszenia prawa nie uznano postępowania sądowego za bezprzedmiotowe, ale w zaistniałych okolicznościach faktycznych i prawnych odstąpiono od orzekania o wykonalności uchylonego postanowienia na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.