Uzasadnienie
Według art. 97 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej u.p.s.a. Z treści przywołanych wyżej regulacji wynika, iż poczynając od dnia 1 stycznia 2004 r. do tzw. "spraw starych" będzie stosowało się "nowe przepisy" z wyłączeniem obowiązujących do dnia 31 grudnia 2003 r. przepisów o wpisie i innych kosztach sądowych.
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności (ewentualnie- uchylenie) wyżej oznaczonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, jako wydanych bez podstawy prawnej i z rażącym naruszeniem prawa, a nadto wniosła o zasądzenie od organu podatkowego na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 22 200 zł. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W.poinformował, iż na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a.(Dz. U. Nr 153, poz. 1270) uwzględnił skargę i decyzją z dnia [...] nr [...]uchylił zaskarżone decyzje i umorzył postępowanie w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Aktualny stan sprawy powstały na skutek uchylenia przez Dyrektora Izby Skarbowej we W. wydanych w sprawie decyzji i umorzenia postępowania w sprawie oznacza, iż postępowanie sądowe stało się w tej sprawie bezprzedmiotowe. W konsekwencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 u.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlega umorzeniu. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 u.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a i § 6 pkt 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349). Zgodnie z § 2 powołanego Rozporządzenia to Sąd może przyznać opłaty,t wyższe od stawek minimalnych, jeżeli uzasadnia to rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz niezbędny nakład pracy adwokata, a w niniejszym postępowaniu Sąd- mając na uwadze okoliczności sprawy- uznał, iż nie zachodziły przesłanki do przyznania pełnomocnikowi strony skarżącej wnioskowanych przez niego kosztów będących trzykrotnością stawki minimalnej i z tych względów dalej idący wniosek w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania oddalił.